Δεν πρόκειται να τους κατηγορήσουμε γι’ αυτό. Η λειτουργία των Προηγιασμένων τελείται σήμερα στους ναούς μας το πρωί των καθημερινών της Τεσσαρακοστής, ημερών δηλαδή εργάσιμων, και γι’ αυτό πολύ λίγοι είναι εκείνοι που δεν δεσμεύονται κατά τις ώρες αυτές από τα επαγγέλματα ή την υπηρεσία τους. Σε πολλούς ναούς τελείται κάθε Τετάρτη απόγευμα, σε ώρες που πολλοί, αν όχι όλοι οι πιστοί, έχουν τη δυνατότητα να παρευρεθούν στην τέλεση της.

Το όνομά της η λειτουργία αυτή το πήρε από την ίδια τη φύση της. Είναι στην κυριολεξία λειτουργία «προηγιασμένων δώρων». Δεν είναι δηλαδή λειτουργία όπως οι άλλες γνωστές λειτουργίες του Μ. Βασιλείου και του ιερού Χρυσοστόμου, στις οποίες έχομε προσφορά και καθαγιασμό τιμίων δώρων. Τα δώρα είναι εδώ καθαγιασμένα, προηγιασμένα, από άλλη λειτουργία, που τελέσθηκε σε άλλη ημέρα. Τα προηγιασμένα δώρα προτίθενται κατά τη λειτουργία των Προηγιασμένων για να κοινωνήσουν απ’ αυτά και να αγιασθούν οι πιστοί. Με άλλα λόγια η λειτουργία των Προηγιασμένων είναι μετάληψη, κοινωνία.

Για να κατανοήσομε τη γενεσιουργό αιτία της λειτουργίας των προηγιασμένων πρέπει να ανατρέξουμε στην ιστορία της. Οι ρίζες της βρίσκονται στην αρχαιότατη πράξη της Εκκλησίας μας. Σήμερα έχομε τη συνήθεια να κοινωνούμε κατά αραιά διαστήματα. Στους πρώτους όμως αιώνες της ζωής της Εκκλησίας οι πιστοί κοινωνούσαν σε κάθε λειτουργία, και μόνον εκείνοι που είχαν κάνει διάφορα σοβαρά αμαρτήματα αποκλείονταν για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα από τη μετάληψη των αγίων μυστηρίων. Κοινωνούσαν δηλαδή οι πιστοί απαραιτήτως κάθε Κυριακή και κάθε Σάββατο και ενδιαμέσως της εβδομάδας όσες φορές ετελείτο η θεία λειτουργία, τακτικά ή έκτακτα στις εορτές που τύχαινε να συμπέσουν μέσα στην εβδομάδα.

Ο Μ. Βασίλειος μαρτυρεί, ότι οι χριστιανοί της εποχής του κοινωνούσαν τακτικά τέσσερεις φορές την εβδομάδα, δηλαδή την Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή (Επιστολή 93). Αν πάλι δεν ήταν δυνατό να τελεστεί ενδιάμεσα της εβδομάδας η θεία λειτουργία, τότε οι πιστοί κρατούσαν μερίδες από τη θεία κοινωνία της Κυριακής και κοινωνούσαν μόνοι τους. Το έθιμο αυτό το επιδοκιμάζει και ο Μ. Βασίλειος. Στα μοναστήρια και ιδιαίτερα στα ερημικά μέρη, όπου οι μοναχοί δεν είχαν τη δυνατότητα να παραβρεθούν σε άλλες λειτουργίες εκτός της Κυριακής, έκαναν ό,τι και οι κοσμικοί. Κρατούσαν δηλαδή αγιασμένες μερίδες από την Κυριακή ή το Σάββατο και κοινωνούσαν μόνοι τους.

Οι μοναχοί όμως αποτελούσαν μικρές ή μεγάλες ομάδες και όλοι έπρεπε να προσέλθουν και να κοινωνήσουν κατά τις ιδιωτικές αυτές κοινωνίες. Έτσι αρχίζει να διαμορφώνεται μια μικρή ακολουθία. Όλοι μαζί προσευχόντουσαν προ της κοινωνίας και όλοι μαζί ευχαριστούσαν το Θεό, που τους αξίωσε να κοινωνήσουν. Αν υπήρχε και ιερέας, αυτός τους πρόσφερε τη θεία κοινωνία. Αυτό γινόταν μετά την ακολουθία του εσπερινού ή της Θ΄ (εννάτης) ώρας (3 μ. μ.), γιατί οι μοναχοί έτρωγαν συνήθως μόνο μια φορά την ημέρα, μετά τον εσπερινό. Σιγά – σιγά θέλησαν να εντάξουν την κοινωνία τους αυτή στα πλαίσια μιας ακολουθίας, που να υπενθυμίζει τη θεία λειτουργία. Κατά τον τρόπο αυτό διαμορφώθηκε η ακολουθία των Τυπικών (δηλαδή κατά τον τύπο της θείας λειτουργίας), προς το τέλος της οποίας κοινωνούσαν. Αυτή είναι και η μητρική μορφή της Προηγιασμένης.

Ας έλθουμε τώρα στην Τεσσαρακοστή. Η θεία λειτουργία κατά την περίοδο αυτή ετελείτο μόνο κατά τα Σάββατα και τις Κυριακές. Παλαιό έθιμο επικυρωμένο από εκκλησιαστικούς κανόνες απαγόρευε την τέλεση της θείας λειτουργίας κατά τις ημέρες της εβδομάδας, γιατί αυτές ήταν ημέρες νηστείας και πένθους. Η τέλεση της θείας λειτουργίας ήταν κάτι ασυμβίβαστο προς τον χαρακτήρα των ημερών αυτών. Η λειτουργία είναι πασχάλιο μυστήριο, που έχει έντονο τον πανηγυρικό, τον χαρμόσυνο και επινίκιο χαρακτήρα. Αυτό όμως γεννούσε πρόβλημα. Οι χριστιανοί έπρεπε να κοινωνήσουν δύο φορές τουλάχιστον ακόμη την εβδομάδα, το λιγότερο δηλαδή κατά τις δύο ενδιάμεσες ημέρες, την Τετάρτη και την Παρασκευή, που αναφέρει και ο Μ. Βασίλειος. Η λύση ήδη υπήρχε: οι πιστοί θα κοινωνούσαν από προηγιασμένα άγια. Οι ημέρες αυτές ήσαν ημέρες νηστείας. Νηστεία την εποχή εκείνη σήμαινε πλήρη αποχή τροφής μέχρι τη δύση του ήλιου. Η κοινωνία λοιπόν θα έπρεπε να κατακλείσει τη νηστεία, να γίνει δηλαδή μετά την ακολουθία του εσπερινού.

Στο σημείο αυτό συνδέεται η ιστορία με τη σημερινή πράξη. Η λειτουργία των Προηγιασμένων είναι σήμερα ακολουθία εσπερινού, στην οποία προστίθεται η παράθεση των δώρων, οι προπαρασκευαστικές ευχές, η θεία κοινωνία και η ευχαριστία ύστερα από αυτήν. Η διαμόρφωσή της μέσα στο όλο πλαίσιο της Τεσσαρακοστής της έδωσε ένα έντονο «πενθηρό», κατά τον Θεόδωρο Στουδίτη, χαρακτήρα. Με τον εσπερινό συμπλέκονται τροπάρια κατανυκτικά, οι ιερείς φέρουν πένθιμα άμφια, η αγία τράπεζα και τα τίμια δώρα είναι σκεπασμένα με μαύρα καλύμματα, οι ευχές είναι γεμάτες ταπείνωση και συντριβή. «Μυστικωτέρα εις παν η τελετή γίνεται» κατά τον ίδιο Πατέρα.

Καιρός να ρίξωμε μια ματιά σ’ αυτήν την ίδια τη λειτουργία των Προηγιασμένων, στη μορφή που ύστερα από μακρά εξέλιξη αποκρυσταλλώθηκε και κατά την οποία τελείται σήμερα στους ναούς μας. Ήδη επισημάναμε τα δύο λειτουργικά στοιχεία που τη συνθέτουν: την ακολουθία του εσπερινού και τη θεία κοινωνία. Το πρώτο μέρος της αποτελεί ο συνήθης εσπερινός της Τεσσαρακοστής με μικρές μόνο τροποποιήσεις. Ο ιερέας κατά τη ψαλμωδία της Θ΄ ώρας ντύνεται την ιερατική του στολή και θυμιάζει.

Η έναρξη γίνεται με το «Ευλογημένη η βασιλεία…» κατά τον τύπο της θείας λειτουργίας. Διαβάζεται ο προοιμιακός, ο 103ος δηλαδή ψαλμός, που περιγράφει το δημιουργικό έργο του Θεού. Είναι το προοίμιο του εσπερινού, αλλά και όλης της ακολουθίας του νυχθημέρου, που αρχίζει, ως γνωστό, κατά τον εβραϊκό τρόπο, από την εσπέρα· πρώτο μέρος του εικοσιτετραώρου θεωρείται η νύχτα. Ύστερα ο διάκονος ή ο ιερέας θέτει στο στόμα των πιστών τα ειρηνικά. Ακολουθεί η ανάγνωση του 18ου καθίσματος του Ψαλτηρίου· «Πρός Κύριον εν τω θλίβεσθαι με εκέκραξα και εισήκουσε μου…».

Είναι το τμήμα του ψαλτηρίου που έχει καθοριστεί να διαβάζεται κατά τους εσπερινούς της Τεσσαρακοστής. Ο ιερέας εν τω μεταξύ ετοιμάζει στην πρόθεση τα προηγιασμένα από τη λειτουργία του προηγουμένου Σαββάτου ή της Κυριακής τίμια δώρα. Αποθέτει τον άγιο άρτο στο δισκάριο, κάνει τη ένωση του οίνου και του ύδατος στο άγιο ποτήριο και τα καλύπτει. Ο εσπερινός συνεχίζεται με τη ψαλμωδία των ψαλμών του λυχνικού και των κατανυκτικών τροπαρίων της ημέρας, που παρεμβάλλονται στους τελευταίους στίχους των ψαλμών αυτών και γίνεται είσοδος. Διαβάζονται δύο αναγνώσματα από την Π. Διαθήκη, ένα από τη Γένεση και ένα από το βιβλίο των Παροιμιών. Θα σταθούμε για λίγο στην κατανυκτική ψαλμωδία του «Κατευθυνθήτω», του δεύτερου στίχου του 140ου ψαλμού. Ψάλλεται μετά από τα αναγνώσματα έξι φορές, από τον ιερέα και τους χορούς, ενώ ο ιερέας θυμίαζει την αγία τράπεζα.

Κατόπιν γίνεται η εκτενής δέηση υπέρ των τάξεων των μελών της Εκκλησίας, των κατηχουμένων, των ετοιμαζομένων για το άγιο βάπτισμα, «των προς το φώτισμα ευτρεπιζομένων» και των πιστών. Και μετά την απόλυση των κατηχουμένων έρχεται το δεύτερο μέρος, η κοινωνία των μυστηρίων.

Τη μεταφορά των προηγιασμένων δώρων από την πρόθεση στο θυσιαστήριο, που γίνεται με μεγάλη κατάνυξη, ενώ οι πιστοί σκύβουν μέχρι το έδαφος, συνοδεύει η ψαλμωδία του αρχαίου ύμνου «Νυν αι δυνάμεις».

Η προπαρασκευή για τη θεία κοινωνία περιλαμβάνει κυρίως την Κυριακή προσευχή, το «Πάτερ ημών…», ακολουθεί η κοινωνία και μετά απ’ αυτήν η ευχαριστία. Και η λειτουργία τελειώνει με την κατανυκτική οπισθάμβωνο ευχή. Είναι δέηση, που συνδέει την τέλεση της κατανυκτικής αυτής λειτουργίας με την περίοδο των Νηστειών. Ο πνευματικός αγώνας της Τεσσαρακοστής είναι σκληρός, αλλά και η νίκη κατά των αοράτων εχθρών είναι βέβαιη για τους αγωνιζομένους τον καλόν αγώνα. Η ανάσταση δεν είναι μακριά.

Η θεία λειτουργία των Προηγιασμένων είναι μία από τις ωραιότερες και κατανυκτικότερες ακολουθίες της Εκκλησίας μας. Αλλά συγχρόνως και μία διαρκής πρόσκληση για τη συχνή κοινωνία των θείων μυστηρίων. Μια φωνή από τα βάθη των αιώνων, από την αρχαία ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας. Φωνή που λέει, ότι ο πιστός δεν μπορεί να ζει τη ζωή του Χριστού αν δεν ανανεώνει διαρκώς την ένωσή του με την πηγή της ζωής, το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Διότι ο Χριστός είναι «η ζωή ημών».


Πηγή: http://neotita.gr/

Γρηγόρης Βασιλειάδης, M.Sc. Ph.D. Διδάκτωρ Ψυχολογίας Α.Π.Θ. -   Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής  – Μέλος του Σ.Ε.Ψ. (Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων) και  της E.F.T.A. (European Family Therapy Association)

Τα διαζύγια, οι συνεχείς αποτυχημένες απόπειρες σύναψης συντροφικών σχέσεων, το διαιωνιζόμενο ανικανοποίητο της προσωπικής τους ζωής, συνήθως σπρώχνουν τους παραπάνω καταπονημένους ανθρώπους να αναζητήσουν την βοήθεια της ψυχοθεραπείας. Θέλουν, μέσα από την διαδικασία ανασκόπησης της ζωής και των «επιλογών» τους, να γνωρίσουν βιωματικά τα εμπόδια που παρεμβαίνουν στην επιθυμία τους για μια ικανοποιητική σχέση και οικογένεια. Να αναγνωρίσουν τον βαθμό της προσωπικής τους ευθύνης στις συνεχείς ματαιώσεις τους, και να δουν εάν και πως μπορούν να την χρησιμοποιήσουν για να βγουν από το σχεσιακό τους αδιέξοδο. Μέσα στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία βιώνει κανείς τα τραύματα και τον πόνο που αυτά επιφέρουν στην ψυχή. Στην αρχή, ζει τον θυμό και την απόγνωση του παιδιού που ψυχικά «βιάστηκε», και στη πορεία, καθώς αναλαμβάνει την δική του ευθύνη για την ενήλική ζωή του, απαγκιστρώνεται από την απέλπιδα επαναληπτικότητα των τραυματικών «επιλογών», φτιάχνοντας, σε συνεργασία με τον ψυχοθεραπευτή, τις οδούς που θέλει να βαδίσει προς μια νέα ζωή ανένοχης αυθεντικότητας & προσωπικής αυτοπραγμάτωσης.


Πηγή: http://neotita.gr/

Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο ήταν μια παρέα νέων παιδιών του λυκείου που συνάντησα τυχαία σε ένα γνωστό ταχυφαγείο. Τα παιδιά ρωτούσαν την υπάλληλο με αγωνία ποια υλικά είναι νηστήσιμα και ποια όχι. Προσπαθώντας μάλιστα να το επιβεβαιώσουν, ρωτούσαν ξανά και ξανά για μεγαλύτερη σιγουριά. Από το διάλογο που είχαν μεταξύ τους συμπέρανα ότι κάπου είχαν μπερδευτεί από το πλήθος των πληροφοριών που είχαν λάβει από τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο. Μια κοπέλα μιλούσε για δίαιτα και υγιεινή διατροφή, άλλος για τις παραδόσεις μας, ενώ κάποιος ανέφερε και το καλό που κάνει στη ψυχή.

Η αλήθεια είναι ότι η νηστεία ευεργετεί και το σώμα και τη ψυχή. Ο πραγματικός όμως λόγος που θέσπισε η Εκκλησία μας τη νηστεία την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και επικυρώθηκε με κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων (ξθ΄ ῾Αγ. ᾿Αποστ., ε΄ της Α΄, β΄, κθ΄ καί πθ΄ της ΣΤ΄), είναι για την πνευματική μας προετοιμασία εν όψει του Πάσχα, κατά τη νηστεία του Κυρίου μας επί σαράντα ημέρες στην έρημο.

Η νηστεία δεν είναι ένας συμβολικός τρόπος εξιλέωσης με αποχή από ορισμένα είδη φαγητών. Η νηστεία πρέπει να συνοδεύεται και από προσευχή “τούτο το γένος εν ουδενί δύναται εξελθείν ει μη εν προσευχή και νηστεία» (Μαρκ. θ’ 29). Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να γνωρίσουμε το Θεό. Η προσευχή είναι ένας διαχρονικός και ο μοναδικός τρόπος επικοινωνίας με το Θεό. Η τακτική επίσκεψη στους Ιερούς Ναούς και η συμμετοχή μας στις ιερές ακολουθίες (Χαιρετισμοί, Προηγιασμένες, Κατανυκτικοί Εσπερινοί, Θείες Λειτουργίες) μας φέρνουν πιο κοντά στο Θεό. Η εξομολόγηση είναι ένα άλλο στάδιο που μας καθαρίζει, μας ανανεώνει και μας καθαγιάζει. Τέλος, κοινωνώντας τα Άχραντα Μυστήρια, θωρακιζόμαστε ενάντια στον πονηρό και κατακτούμε την ουράνια βασιλεία.

Συνοδεύοντας λοιπόν την αποχή από τα φαγητά με όλα τα παραπάνω, η λέξη «νηστεία» θ’ αρχίσει να λαμβάνει ένα βαθύτερο και ουσιαστικότερο νόημα στη ζωή μας.

Καλό και ευλογημένο ταξίδι προς το Πάσχα


Πηγή: http://neotita.gr/

Διήμερο Επιμόρφωσης Κατηχητών/τριών Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών

15-16 Μαρτίου 2014

1η ημέρα:

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Ώρα 09.00: Προσέλευση συμμετεχόντων στον Ι. Ναό Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών – Πρωινό – Παραλαβή φακέλων

Ώρα 09.30: Χαιρετισμός από τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρ. Συμεών Βενετσιάνο, Διευθυντή του Γραφείου Νεότητος Ι.Α.Α.

Ώρα 09.40: Εισαγωγική εισήγηση με θέμα: Μιλώντας στα παιδιά για το Γάμο και την Οικογένεια σε όλες τις βαθμίδες Κατήχησης

Ομιλητής: Αιδεσιμολ. Πρωτοπρ. π. Ματθαίος Χάλαρης, (εφημέριος Ι.Ναού Αγίου Δημητρίου ομωνύμου δήμου)

Ώρα 10.20: Συζήτηση επί της εισηγήσεως – τοποθετήσεις

Ώρα 10.40: Χωρισμός σε Ομάδες εργασίας – Επεξεργασία και δημιουργία Κατηχητικών μαθημάτων μέσα σε Ομάδες

1η Ομάδα: Διαφυλική αγωγή

(Συντονιστής: Αιδεσιμολ. Πρωτοπρ. π. Αντώνιος Καλλιγέρης, Διευθυντής Ποιμαντικής Γάμου και Οικογένειας – Εκπαιδευτικός)

2η Ομάδα: Γάμος και συζυγία

(Συντονιστής: Πανοσιολ. Αρχιμανδρ. π. Χρύσανθος Παπαποστόλου, Προϊστάμενος Ι.Ναού Αγίου Γεωργίου Χαλανδρίου)

3η Ομάδα: Μιλώντας στα παιδιά για το Γάμο μέσα από τα λειτουργικά κείμενα της Εκκλησίας

(Συντονιστής: Αιδεσιμολ. Πρωτοπρ. π. Θεμιστοκλής Χριστοδούλου, εφημέριος του Ι.Ναού Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών)

4η Ομάδα: Γάμος και παιδιά

(Συντονίστρια: Μαρία Ξηρουχάκη, Ψυχολόγος στο Ίδρυμα ΔΙΑΚΟΝΙΑ της Ι.Α.Α.)

5η Ομάδα: Αγάπη: σχέση ή δεσμός;

(Συντονίστρια: Αναστασία Τσουμενή, Κοινωνική λειτουργός)

Ώρα 14.00: Γεύμα

Ώρα 15.00: Συνέχεια Ομάδων εργασίας

Ώρα 17.30: Εσπερινός

2η ημέρα:

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Ώρα 07.00: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στον Ι.Ναό Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών

Ώρα 10.15: Πρωινό

Ώρα 10.45: Πορίσματα των Ομάδων εργασίας – Συζήτηση επί των προτάσεων

Ώρα 14.00: Λήξη Διημέρου

Γενικές Πληροφορίες:

Τόπος: Πνευματικό Κέντρο Ι. Ναού Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών. Πρόσβαση με Ηλεκτρικό- στάση ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ.

Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν: 60 κατηχητές και κατηχήτριες, ηλικίας 18-40 προερχόμενοι από τις ενορίες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, κατά προτίμηση κατηχητές- τριες με μικρή κατηχητική εμπειρία. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Χωρισμός τμημάτων: Οι Κατηχητές θα χωριστούν σε 5 Ομάδες εργασίας, μέσα στις οποίες θα επεξεργαστούν- υπό την επίβλεψη και την καθοδήγηση του Συντονιστή- σχέδια κατηχητικού μαθήματος όλων των βαθμίδων Κατήχησης βάσει της θεματολογίας εκάστης ομάδας.

Πώς μπορώ να δηλώσω συμμετοχή: Μπορείτε να υποβάλλετε τις δηλώσεις συμμετοχής στο Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (Ήρας 8 & Δέσπως Σέχου, Πλατεία Κυνοσάργους, Τ.Κ. 117 43, Ν. Κόσμος), στον αρ. φαξ: 210 9244363 ή στο mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. μέχρι τις 7 Μαρτίου 2014.

Περισσότερες πληροφορίες: Στο τηλ.: 213 0184431 (κα Γαβριήλ) και στο e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.


Πηγή: http://neotita.gr/

Συγκεκριμένα θα πραγματοποιηθούν οι εξής κατασκηνωτικές περίοδοι :

1η περίοδος: για κορίτσια Δημοτικού 20 Ioυνίου -1η Ιουλίου

Αρχηγός περιόδου: Αιδεσιμολ. Πρωτοπρ. π. Βασίλειος Χριστοδούλου

2η περίοδος: για αγόρια Δημοτικού 1η Ιουλίου – 12 Ιουλίου

Αρχηγός περιόδου: Ιερολογ. Διάκονος π. Νεκτάριος Στογιάννης

3η περίοδος: για αγόρια Γυμνασίου-Λυκείου 12 – 23 Ιουλίου

Αρχηγός περιόδου: Αιδεσιμολ. Πρωτοπρ. π. Παύλος Μαρκαντώνης

4η περίοδος: για κορίτσια Γυμνασίου-Λυκείου 23 Ιουλίου – 4 Αυγούστου

Αρχηγός περιόδου: Αιδεσιμολ Πρεσβ. π. Αντώνιος Μπεζαΐτης

Υπαρχηγός: Ιερολογ. Διάκονος π. Δημήτριος Παλιούρας

Τα οφέλη από την εκκλησιαστική Κατασκήνωση είναι πολλά και ουσιαστικά. Το έργο και η πνευματική προσφορά τους στα παιδιά μας είναι πολύ σημαντικά για τη ζωή τους, αλλά και για τη μετέπειτα πορεία τους, αφού τα εφόδια που παίρνουν, η κοινωνικοποίηση, η ανάληψη ευθυνών και πρωτοβουλιών, οι αλησμόνητες στιγμές που ζουν και η συμμετοχή τους στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μένουν ανεξίτηλες στην καρδιά τους.

Γιατί λέμε «ναι!» στην εκκλησιαστική κατασκήνωση;

- Η κατασκήνωση δίνει την δυνατότητα να βιωθούν εμπειρικά οι αλήθειες της χριστιανικής πίστεως.

- Στην κατασκήνωση τα παιδιά προετοιμάζονται και ασκούνται για να ενταχθούν στην κοινωνία, χωρίς να θεωρούν περιττή την πνευματική τους καλλιέργεια.

- Το ημερήσιο πρόγραμμα της κατασκήνωσης όχι μόνο βοηθά στην καλύτερη αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των διακοπών, αλλά και συμβάλλει αποφασιστικά στην διαμόρφωση ενός υπεύθυνου προσωπικού προγράμματος για όλο τον χρόνο.

- Στο περιβάλλον μιας εκκλησιαστικής κατασκήνωσης υπάρχουν οι προϋποθέσεις για επικοινωνία και δημιουργούνται άρρηκτοι δεσμοί φιλίας μεταξύ των παιδιών.

 (Βασιλείου Ι. Καλλιακμάνη Πρωτοπρεσβυτέρου, Μεθοδολογικά πρότερα της ποιμαντικής,

Εκδόσεις Μυγδονία Θεσαλλονίκη 2000, σελ 152-154.)


Πηγή: http://neotita.gr/

Για ακόμη μια φορά άνοιξαν οι πόρτες της Κατασκήνωσης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών στον Αυλώνα Αττικής και υποδέχθηκε παιδιά από τις Ενορίες.

Όπως είναι γνωστό στις Κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις της Αρχιεπισκοπής διεξάγεται το Διενοριακό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου για παιδιά Δημοτικού και Γυμνασίου.

Το μεσημέρι της Κυριακής 23 Φεβρουαρίου, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η Δ’ Αγωνιστική Ποδοσφαίρου. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τους αγώνες, να εκμεταλλευτούν τον ελεύθερο χρόνο τους παίζοντας σε όλα τα γήπεδα της Κατασκήνωσης και να συζητήσουν με τους συναθλητές τους.

Κλείνοντας την ημέρα , στο χώρο της τραπεζαρίας, όλοι απολαύσαμε τα λαχταριστά σουβλάκια της κυρίας Ελένης.


Πηγή: http://neotita.gr/

Στην ιερατική σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Άρτης που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, μίλησε ο γέροντας Βενέδικτος Αγιορείτης με θέμα την εσωτερική ζωή του ιερέως και πως αυτή μπορεί να καλλιεργηθεί.

Μεταξύ των άλλων ο π.Βενέδικτος ανέφερε τα εφόδια που οδηγούν την ψυχή στον αγιασμό και την κάθαρση από τα πάθη. Η αυτογνωσία δηλαδή η περισυλλογή και  εξέταση του εαυτού, η προσοχή, ο πόλεμος κατά των λογισμών και ιδιαίτερα των βλαβερών λογισμών, η συνεχής προσευχή, η μελέτη της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας μας και τέλος η συμμετοχή στα Ιερά μυστήρια της Εξομολογήσεως και Θείας Κοινωνίας. Επεσήμανε δε τα στοιχεία εκείνα που καθιστούν την λειτουργική ζωή του ιερέως αληθινή και αυθεντική. Είναι η ευλάβεια μέσω της ζωντανής πίστης και του φόβου προς τον Θεό, η καθαρότητα της ψυχής και του σώματος ως βασική προϋπόθεση τέλεσης των μυστηρίων και ακολουθιών, η σιωπή, αφήνοντας χώρο να μιλά ο θεϊκός λόγος και τέλος η τέλεση των ακολουθιών «ευσχημόνως και κατά τάξιν» όπως ορίζει το τυπικό της Εκκλησίας μας.