Team
Φως
«Άντε βρε κορίτσι μου να βγεις καμιά βόλτα! Αράχνιασες εδώ μέσα όλη την ώρα!»
Αυτή ήταν η μόνιμη γκρίνια στο σπίτι τον τελευταίο καιρό.
Η Αντριάνα δίχως να απαντήσει κουλουριαζόταν πιο πολύ πάνω στο κρεβάτι της, τακτοποιούσε τα ακουστικά στα αυτιά της και χανόταν στο σκοτάδι. Το δωμάτιο κάποτε είχε παράθυρα. Τώρα οι γέφυρες για να περάσει το φως έχουν γκρεμιστεί. Στη θέση τους θυμωμένα παντζούρια υπερασπίζουν την απομόνωση.
«Τι έχεις παιδάκι μου; Γιατί δε μας μιλάς;» παρακαλούσε η μάνα.
Ο πληθυντικός ήταν απο συνήθεια. Η αλήθεια είναι ότι στο σπίτι κυριαρχούσε ο ενικός.
Εδώ και λίγα χρόνια. Ένας γονιός κοντά. Ο άλλος μακριά.
«Τι σου λείπει που δεν το έχεις;» αναζητούσε δρόμο να περάσει η μάνα.
Η σιωπή όμως την έδιωχνε από το δωμάτιο.
Η Αντριάνα ακόμα και στο σχολείο κουβαλούσε τη σιωπή της. Πιο βαριά από την τσάντα με τα δεκατέσσερα βιβλία και τα πέντε τετράδια.
Οι φίλοι βαρέθηκαν. Οι δάσκαλοι παραιτήθηκαν. Οι ψυχολόγοι έμειναν πολύ μακριά από την καρδιά της.
Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν ήταν διαφορετική από την προηγούμενη. Απλά είχε όνομα.
Για την Αντριάνα η ζωή της τέλειωνε στον Επιτάφιο.
Μέχρι που το Μεγάλο Σάββατο ξαφνικά άνοιξε το παράθυρο του δωματίου της.
Στο κάδρο του φάνηκε ο πατέρας.
Έπεσε στην αγκαλιά του και αναστήθηκε το Φως της.
Ο παππούς
Κωνσταντίνος Κωστέλλας. Έτσι έλεγαν τον παππού. Και ήταν ήρωας. Και η φωτογραφία του δέσποζε στο σαλόνι του σπιτιού.Από τότε που χτίστηκε τούτο το σπίτι, το πρώτο κάδρο που κρεμάστηκε καταμεσίς στον ολόλευκο τοίχο ήταν του παππού. Σαν θεμέλιο. Σαν ευχή.
«Αυτός εκεί που βλέπετε...» ήταν το σκαλοπάτι για να ανέβει στο βάθρο ο κυρ Δημήτρης και να εξιστορήσει για χιλιοστή φορά τα κατορθώματα του παππού. Τι πόλεμο, τι στενάχωρα χρόνια, τι κατορθώματα.
Όλοι οι φίλοι του είχαν ακούσει τα ιστορήματα αυτά χίλιες φορές. Δεν χόρταιναν να τον βλέπουν να τα εξιστορεί για χιλιοστή πρώτη. Τους καθήλωναν τα δάκρυά του. Τιμή και καμάρι.
Κάθε φορά που χρειαζόταν να βαφτεί το σπίτι όλη του η έγνοια ήταν το κάδρο του παππού. Η ιστορία του. Ο λόγος για να ζει.
Μεγάλη Παρασκευή ήταν όταν ήρθε η ώρα να φύγουν.
Δεν θα πήγαιναν για προσκύνημα. Ούτε για εκκλησιά.
Τους σκλάβωσε η προσφυγιά.
Το βιος τους το πήραν άλλοι. Με το έτσι θέλω. Όπως προστάζει ο νόμος του δυνατού.
Ο κυρ Δημήτρης αποκαθήλωνε το κάδρο του παππού την ίδια ώρα που ο ιερέας σε κάποιο ναό αποκαθήλωνε το σώμα του Ιησού.
Λευκό σεντόνι τύλιξε τις μνήμες, την ιστορία. Αντί για μύρο ο κυρ Δημήτρης το πότισε με δάκρυα. Το μύρο της ψυχής του.
Στα κατάβαθα της βαλίτσας ευλαβικά, σαν σε τάφο βρέθηκε η φωτογραφία του Κωνσταντίνου Κωστέλλα.
Θα ξανάβλεπε το φως του ήλιου στην καινούργια πατρίδα τώρα πια.
Πηγή
Φιλί
«Τώρα που αρρώστησες δεν θέλω να στεναχωριέσαι καθόλου!» του είπε και του χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά.Εκείνος ανήμπορος σα να βυθίζεται σε κινούμενη άμμο. Πετάρισε τα βλέφαρά του δυο τρεις φορές πασχίζοντας να δει πιο καθαρά το πρόσωπο της γυναίκας του.
«Τι θα απογίνουν τα παιδιά;» τη ρώτησε.
Εκείνη του χάρισε ένα καθησυχαστικό χαμόγελο.
«Τα έχεις φροντίσει όλα καλέ μου!» του είπε.
«Όλα;» ρώτησε αυτός «Πώς;»
Του έφερε κοντά στο πρόσωπό του μερικές πυκνογραμμένες κόλλες χαρτιού γεμάτες υπογραφές και χαρτόσημα.
«Αυτό είναι το δώρο σου γι' αυτά.» του είπε. «Το μόνο που λείπει είναι η συγκατάθεση σου» και του έβαλε στο χέρι ένα στυλό.
Με τρεμμάμενο χέρι εκείνος υπέγραψε τη διαθήκη.
Εκείνη την ώρα περνούσε ο γιατρός πίσω από την πόρτα. Κοίταξε την γυναίκα ερωτηματικά, εκείνη του έγνεψε καταφατικά και αποτέλειωσε το φιλί στο μάγουλο του άνδρα της. Όλο γλύκα, σαν δηλητήριο.
Σχεδόν κανείς δεν άκουσε την τρέμαμενη σκέψη του, γεμάτη παράπονο:
«Με φίλημα προδίδεις την αγάπη μας;»
Ευχή
«Κορόιδο!» «Ε, κορόιδο!» τον ανέβαζαν για να τον κατεβάσουν στα υπόγεια της ψυχής του.Λίγο ακόμα και δεν θα θυμόταν κανείς το όνομά του. Το βαφτιστικό του.
Αριστοτέλης. Έτσι είχε παραγγείλει ο παππούς. Το είχε λέει ταμένο στον φιλόσοφο.
Ξεχάστηκε το τάμα, ξεχάστηκε ο Αριστοτέλης.
Το μόνο που είχε μείνει να θυμίζει τον παππού ήταν η καθαρή ματιά. Μόλις αντίκρυζες τα μάτια του καθρεφτιζόταν το μέσα σου.
Ο Αριστοτέλης από τότε που πήγαινε στο σχολείο ήταν ο αγαθός της παρέας.
«Μου δίνεις να αντιγράψω τα Αρχαία;» ο ένας.
«Δώσε μου τη Φυσική» ο άλλος.
Και κανένας δεν ήθελε τον Αριστοτέλη για παρέα.
Αγαπούσαν την δουλειά του και όχι εκείνον.
Στην εταιρεία που εργαζόταν οι συνάδελφοί του λες και ποτέ δεν αποφοίτησαν από το σχολείο. Λες και ήταν οι συμμαθητές του. Μόνο πιο απαιτητικοί.
«Το Σαββατοκύριακο να κάνεις τους ελέγχους μου» απαιτούσαν.
Δίχως να ελέγξει κανείς αν είχε κάποια ανάγκη ο Αριστοτέλης.
Η Μεγάλη Τετάρτη ήταν η παρηγοριά του. Κάθε χρόνο άκουγε διψασμένος την διήγηση για το πώς ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών του. Παραγγελία ήταν να κάνουν κι εκείνοι το ίδιο. Ο Αριστοτέλης το πήρε προσωπικά. Δίχως να γκρινιάζει πια. Στην αρχή μόνο του κακοφαινόταν. Ύστερα σκέφτηκε:
«Μόνο έτσι μπορούμε να πούμε οτι ζούμε στ' αλήθεια. Μόνο όταν ο ένας παραστέκεται στον άλλον».
«Μη γίνεσαι κορόιδο» του έλεγαν όσοι δήλωναν πως τον αγαπούσαν. «Κράτα κάτι και για σένα».
«Δεν έχω τίποτα δικό μου, κανένας δεν έχει» τους έλεγε.
Τίποτα δεν ήθελε. Ίσως σχεδόν τίποτα. Ίσως θα ήθελε να γίνουν δυο. Δυο που να παραστέκονται. Για να μπορούν μετά να γίνουν άλλοι τόσοι κι ακόμα πιο πολλοί.
Συγνώμη
Δεν περνάει μέρα που να μην σηκώνεται στο σπίτι κουρνιαχτός από τη μάχη μεταξύ πατέρα και γιου. Στην πρώτη εφηβεία ο γιος στην δεύτερή του ο πατέρας. Κονταροχτυπιούνται. Ποιος θα αντέξει πιο πολύ. Ποιος θα φανεί στα μάτια του άλλου ο πιο δυνατός. Κι ας πέφτουν τα παραπλανητικά τεχνάσματα βροχή."Το καλό σου θέλω βρε κουφιοκέφαλε, γιατί δεν το καταλαβαίνεις;"
Το οχυρό του γιου, του Αλέξανδρου, καλά κρατεί!
Στον "πόλεμο" αυτόν επιστρατεύονται κι άλλα όπλα. Προσβολές. Ενοχές. Ένα σωρό.
"Δεν λυπάσαι κανέναν εσύ! Ούτε τη μάνα σου που τρέχει από τα χαράματα για να μη σου λείψει τίποτα, ούτε τον πατέρα σου. Ντροπή γάιδαρε! Να ζητήσεις συγνώμη για τις στεναχώριες που φορτώνεις τους γονείς σου! Αλλά πού! Πού να ξέρεις εσύ τι θα πει συγνώμη! Αναίσθητε!"
Ούτε λόγος για συγνώμες, για συγχώρεση. Ούτε λόγος για αγάπη που ενώνει. Αυτά θα ήταν σημάδια ήττας. Δεν ήταν για πολεμιστές σαν τον πατέρα του.
Οταν σήμερα Μεγάλη Τρίτη επέστρεψε εκείνος από τη δουλειά του, βρήκε στο προσκεφάλι του το παρακάτω γράμμα:
"Μπαμπά, συγχωρώ θα πει κάθε στιγμή να θυμάμαι πως κανένας δεν είναι τέλειος.
Πως ο καθένας μας μπορεί να γλιστρήσει και να πέσει ενώ στ' αλήθεια θέλει πολύ να παραμείνει όρθιος.
Πως ο καθένας μας λέει πράγματα που ευχόμασταν να μην τα έχει πει.
Πως όλοι μπορεί να ξεχάσουμε ότι πιο μεγάλη σημασία έχει να αγαπάς παρά να διεκδικείς το δίκιο σου.
Συγχωρώ θα πει πως οι άνθρωποι είμαστε πιο σημαντικοί από τα λάθη μας.
Πως είμαστε συχνά γεμάτοι συμπόνοια για τα σφάλματα των άλλων ώστε να είμαστε συμπονετικοί στα λάθη τα δικά μας.
Συγχωρώ θα πει πως έχω στην καρδιά μου χώρο για να ξεκινήσω ξανά και ξανά και ξανά και ξανά…"
Αλέξανδρος.
Πηγή
Ραδιομαραθώνιος για τα Κοινωνικά Φαρμακεία της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών
Θερμή ήταν η ανταπόκριση των Ελλήνων όλου του κόσμου στον Παγκόσμιο Ραδιομαραθώνιο, που διοργάνωσε χθες (Δευτέρα 2 Απριλίου) η «Φωνή της Ελλάδας» σε συνεργασία με την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τη δημιουργία δύο κοινωνικών φαρμακείων, στο Σύνταγμα και την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα.

Ο ραδιομαραθώνιος αλληλεγγύης κορυφώθηκε το βράδυ στις 20:00, με τη συναυλία στο studio C της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, ο οποίος στο συγκινητικό μήνυμά του, απηύθυνε έκκληση προς όλους τους Έλληνες να συνδράμουν στην προσπάθεια της Εκκλησίας να στηρίξει τους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη. «Όλοι μαζί μπορούμε - Μπορείς και εσύ να βοηθήσεις», τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος και υπογράμμισε τη μεγάλη ανταπόκριση των πολιτών σε ανάλογες δράσεις της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, για την ετοιμασία καθημερινών συσσιτίων, τη διανομή τροφίμων και ειδών ένδυσης. Αναφερόμενος στην αντιμετώπιση της κρίσης, πρόσθεσε: «Πρέπει πάντα να είμαστε αισιόδοξοι, να μην μας πιάνει πανικός, αλλά να χαλυβδώνουμε τη θέλησή μας και ενωμένοι να προχωρούμε».
Στον χαιρετισμό του, ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ Α.Ε. κ. Λάμπης Ταγματάρχης, αναφέρθηκε στις δράσεις της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης για τη στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της. Όπως τόνισε, «με δράσεις σαν αυτές, υπηρετούμε τον σκοπό της επιστροφής ενός επιπλέον μερίσματος στους πολίτες, στους μετόχους μας δηλαδή που μας χρηματοδοτούν». Ο κ. Ταγματάρχης είπε ότι ο σκοπός του Ραδιομαραθωνίου είναι η ευαισθητοποίηση όλων των Ελλήνων, «γιατί χωρίς αυτήν, η συνεκτική κοινωνία δεν μπορεί να υπάρχει».
Ο Γενικός Διευθυντής Ελληνικής Ραδιοφωνίας κ. Δημήτρης Παπαδημητρίου, τόνισε ότι παρόμοιες δράσεις «κατατείνουν σε ένα και μοναδικό στόχο: να κρατηθεί ψηλά η αξιοπρέπεια, η οποία καταρρακώνεται από τη φτώχεια, την πείνα, την ανέχεια και την αρρώστια».
Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Πρέσβης και Γενικός Διευθυντής της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού κ. Πέτρος Παναγιωτόπουλος, ο πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Διακομματικής Επιτροπής για τον Ελληνισμό της Διασποράς κ. Ηλίας Καρανίκας και η Γραμματέας του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού κ. Όλγα Σαραντοπούλου.

Στο παγκόσμιο αυτό ραδιομαραθώνιο συμμετείχαν μέσα στο στούντο C της ΕΡΤ πολλοί νέοι από διάφορες ενορίες της Αρχιεπισκοπής. Στη συναυλία συμμετείχε η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ανδρέα Πυλαρινού. Επίσης, συμμετείχαν οι καλλιτέχνες Καλλιόπη Βέττα, Γιώτα Νέγκα, Κυριακή Σπανού, οι συνθέτες Γιάννης Ιωάννου, Πέτρος Δουρδουμπάκης, Νίκος Οικονομίδης Την εκδήλωση, που ήταν ανοιχτή στο κοινό, παρουσίασαν οι δημοσιογράφοι της «Φωνής της Ελλάδας», Έλενα Καραγιάννη και Νατάσα Βησσαρίωνος.Η συναυλία μεταδόθηκε απευθείας από τη «Φωνή της Ελλάδας», το Δεύτερο Προγράμμα 103,7, τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 και μέσω Διαδικτύου, από την υπηρεσία webtv στο www.ert.gr/webtv.
Οι προσφορές των πολιτών συνεχίζονται στην Εθνική Τράπεζα και στους ακόλουθους λογαριασμούς:
1η Συνάντηση Ενοριακών Νεανικών Συνάξεων της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών
Την Κυριακή 1η Απριλίου στις 19:00 πραγματοποιήθηκε κοινή φοιτητική σύναξη ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών στο πολιτιστικό κέντρο "Σήμαντρο" της Παναγίας Φανερωμένης στο Χολαργό. Το θέμα της συνάντησης ήταν: Συλλαβίζοντας το σήμερα. Δημιουργώντας όραμα, ενότητα, δράσεις. Μετά από δύο σύντομες παρεμβάσεις νέων που μετέχουν στις ενοριακές φοιτητικές συνάξεις, ακολούθησε συζήτηση, προβληματισμός, ανταλλαγή απόψεων και προτάσεων για την μελλοντική πορεία αυτής της προσπάθειας. Στη συνέχεια ακολούθησε κέρασμα και γνωριμία μεταξύ των νέων με τις άλλες ενορίες. Η 1η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε, αλλά και οι επόμενες που θα ακολουθήσουν, έχουν σκοπό τη δημιουργία δικτύου επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των νέων των αντίστοιχων ενοριών που συμμετέχουν στις φοιτητικές συνάξεις, μέσα από κοινές δράσεις και εκδηλώσεις (π.χ. ομιλίες, μαθήματα αγιογραφίας, βυζαντινής μουσικής, φροντιστηριακά μαθήματα, εξορμήσεις κ.ά.). Η γνωριμία και οι κοινές εκδηλώσεις μεταξύ των νέων έχουν σκοπό επίσης να φτιαχτεί ένα κοινό δίκτυο εθελοντών ιατρών, οδοντιάτρων, φαρμακοποιών, δικηγόρων κ.ο.κ. που να μπορούν οι νέοι μεταξύ τους ανάλογα το επάγγελμά τους, να συνεργάζονται, ώστε ο ένας να εξυπηρετεί τον άλλον μέσα από την εθελοντική προσφορά και διακονία. Στα πλαίσια αυτά και στο μελλοντικό σχεδιασμό περιλαμβάνεται και η εκμετάλλευση από όλους τους νέους των υπαρχόντων ενοριακών δομών (π.χ. κοινωνικό παντοπωλείο). Όλοι οι στόχοι αυτής της προσπάθειας θα προχωρούν και θα σχεδιάζονται και θα συζητούνται μέσα από παρόμοιες εκδηλώσεις όπως της 1ης Απριλίου.
Ομορφιά
Είναι καιρός τώρα που η ζωή της έπαψε να την καλημερίζει τα πρωινά με κείνο το καθησυχαστικό χαμόγελο.
Παλιά με το που άνοιγε τα μάτια της, η ζωή ήταν εκεί να την πάρει από το χέρι και να την ταξιδέψει. Τελευταία όμως φαίνεται πως οι δυο τους δεν τα πάνε καλά. Οπως και με την σχέση της με το Νίκο. Πως έγιναν έτσι; Αυτοί που ήταν παράδειγμα για τους συγγενείς και φίλους. Οπου πήγαιναν όλοι στα κρυφά η στα φανερά τους είχαν για πρότυπο.
"Κοίτα πως αγαπιούνται" ο ένας.
"Στα μάτια την κοιτάει" ο άλλος.
"Αυτοί είναι γραμμένο να ζήσουν όλη τη ζωή τους μαζί" τρίτωσε το… κακό.
"Προσέχετε σας ζηλεύουν" είπε η μάνα του Νίκου και το ζευγάρι μαζεύτηκε. Μαζεύτηκε τόσο όμως που έμοιαζε με το ρούχο που μίκρυνε στη πλύση και δεν είναι να φορεθεί πια.
Ετσι κι η αγάπη τους.
"Δεν είχα καταλάβει πόσο εγωίστρια είσαι!" της είπε ο Νίκος.
"Ούτε κι εγώ πόσο αδιάφορος είσαι εσύ!" του είπε εκείνη.
Την Μεγάλη Δευτέρα όταν άκουσαν για το περιστατικό με την συκιά και τον Χριστό σαν κάτι να κατάλαβαν. Περνούσε λέει Εκείνος από ένα δρόμο με συκιές, πλατυφυλες. Πεθύμησε να φάει καρπό. Δεν βρήκε ούτε έναν. Εχασε την ομορφιά του το δένδρο. Στ αλήθεια ποτέ δεν την είχε.
Ενα δένδρο δεν είναι απαραίτητο επειδή είναι όμορφο να βγάζει και νόστιμους καρπούς. Χρειάζεται κόπο και φροντίδα. Εκεί ανάμεσα βρίσκεται η αληθινή ομορφιά.
Οταν αποφάσισε να του τηλεφωνήσει το βράδυ, ο Νίκος βρισκόταν ήδη στην εξώπορτά της.
Εκδρομή για νέους και νέες στην Εύβοια από τις νεανικές συνάξεις Αγ. Φιλοθέης και Αγ. Σοφίας
ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ
ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ Ν. ΨΥΧΙΚΟΥ
ΤΡΙΗΜΕΡΗ ΝΕΑΝΙΚΗ - ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/4 - ΚΥΡΙΑΚΗ 22/4
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΡΟΜΗΣ:
1η ημέρα (ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ):
* ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ 18:00 από την πλατεία της Αγίας Σοφίας & από τον Ι.Ν. Αγίας Φιλοθέης
* ΑΦΙΞΗ 21:00 & ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΣΗ στον ξενώνα του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου
2η ημέρα (ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ):
* ΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΩΙ Μετάβαση στην Ι.Μ. Οσίου Δαυίδ
* ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
3η ημέρα (ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ):
* ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ στον Ι.Ν. Αγ. Ιωάννου του Ρώσου
* ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ 15:00
* ΑΦΙΞΗ 19:00 στην Αγ. Σοφία και στην Αγ. Φιλοθέη (περίπου)
ΤΙΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ:
55 ΕΥΡΩ (περιλαμβάνονται 2 διανυκτερεύσεις και πούλμαν)
* Το φαγητό δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή
Το πρόγραμμα της εκδρομής έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να υπάρχει αρκετός ελεύθερος χρόνος για ηρεμία, χαλάρωση, περισυλλογή και καλή παρέα
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΩΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ:
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓ. ΣΟΦΙΑ:
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓ. ΦΙΛΟΘΕΗ: http://groups.yahoo.com/group/synafil
Τελευταίο μάθημα πριν το Πάσχα στις Κατηχητικές Συνάξεις του Ι.Ν. Αγ. Νεκταρίου Βούλας
Το Σάββατο του Λαζάρου, 7 Απριλίου 2012 και ώρα 4.00 μ.μ. λειτούργησαν κανονικά, για τελευταία φορά πριν τις διακοπές του Πάσχα, οι Κατηχητικές Συνάξεις του Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Βούλας.

Μετά το μάθημα και πριν το παιχνίδι, δόθηκαν από τον Υπεύθυνο Νεότητος του Ιερού Ναού, Πρεσβύτερο π. Αντώνιο Χρήστου, τα αναμνηστικά δώρα για την Εορτή του Πάσχα (μία λαμπάδα της Αναστάσεως και ένα βιβλιαράκι με τις Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος) για κάθε παιδί, προσφορά του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Ναού.


Ο π. Αντώνιος ευχήθηκε σε όλα τα παιδιά να έχουν Καλή Ανάσταση και όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή στις ακολουθίες της Εκκλησίας μας για την Μεγάλη Εβδομάδα, ιδιαιτέρως να παραμείνουν στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία και αμέσως τα παιδιά ξεχύθηκαν για παιχνίδι στο γήπεδο, απέναντι από τον Ιερό Ναό.

Εκ του Νεανικού Τομέα του Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Βούλας


