Αγαπητοί κατηχητές, σας προτείνουμε έναν πρωτότυπο τρόπο διδασκαλίας σας στις κατηχητικές ομάδες, μέσω του διαδικτύου.
Επιλέξτε μαθήματα, δραστηριότητες, βίντεο, τραγούδια, χειροτεχνίες, παιχνίδια κλπ που ταιριάζουν στην ηλικία και επίπεδο των μελών της ομάδας σας και παρακολουθείστε τα μέσω της ιστοσελίδας μας.

Δείτε τα κατηχητικά μαθήματα της εβδομάδας, ανά βαθμίδα
Επιλέξτε βίντεο, τραγούδι, θέμα, ιστορία κλπ από τα προτεινόμενα, ανάλογα με την ηλικία των συμμετεχόντων
Δείτε το αφιέρωμα στους Τρεις Ιεράρχες
Δείτε το αφιέρωμα:  Η Υπαπαντή του Κυρίου, γιορτή της μητέρας
Μάθετε τραγούδια	Επιλέξτε διδακτική ταινία για παιδιά	Επιλέξτε παιχνίδι (για προσχολική και κατώτερη βαθμίδα)
Εκτυπώστε εικόνες για ζωγραφική (σχετικές με τα μαθήματα της εβδομάδας)	Εκτυπώστε εικόνες για ζωγραφική (από τις παραβολές του Χριστού)	Επιλέξτε χειροτεχνία
Προετοιμαστείτε για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου (τραγούδια, διηγήματα, θεατρικά έργα, χειροτεχνίες κλπ)
Δείτε βίντεο από εκδηλώσεις των ενοριακών συντροφιών για την 25η Μαρτίου

Με ιδιαίτερη επιτυχία, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 26/1, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας, εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, προς τιμήν των γονέων των παιδιών που φοιτούν στα Κατηχητικά Σχολεία της Τοπικής Εκκλησίας.
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Πρωτ. Βασίλειος Θερμός, Παιδοψυχίατρος - Παιδοψυχολόγος, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Ποιά Ελλάδα θέλουμε μετά την κρίση; Σκέψεις για την αγωγή».
Ο π. Βασίλειος κατέγραψε κάποιες αφετηριακές προϋποθέσεις προβληματισμού, όπως:
-Έχουμε, ως λαός, αρκετά προτερήματα, δεν πρέπει, όμως, να γίνουν επανάπαυση και καύχηση.
-Δεν θα υπήρχε κρίση χωρίς εγγενείς αδυναμίες της ελληνικής κοινωνίας. Τα προαιώνια ελαττώματα υπέσκαψαν και την οικονομία.
-Υπέρβαση της κρίσης δεν είναι μόνο η αποκατάσταση των δεικτών της οικονομίας.
-Δικαιολογημένη αγανάκτηση για τους πολιτικούς, να μην αρκεσθούμε, όμως, μόνο στη εκτόνωση.
-Σκοπός της αγωγής είναι όχι μόνο να καμαρώνουμε τα παιδιά μας, αλλά αυτά να συντελέσουν και στην πρόοδο της χώρας και της ανθρωπότητας.
-Χρειάζεται, επομένως, νέος τύπος Έλληνα.

Στη συνέχεια ο ομιλητής κατέγραψε τις επιθυμητές και απαραίτητες αλλαγές:
α) Ολιγάρκεια: τρώμε πολύ και διαβάζουμε λίγο. Είναι λίγες οι πραγματικές ανάγκες, να εκπαιδευθούν τα παιδιά, ενώ φαντάζει πιο εύκολο να δώσουμε στα παιδιά πράγματα παρά τον εαυτό μας.
β) Συνεργασία: Φαντάζουμε απρόθυμοι και ανίκανοι να συνυπάρξουμε για τον ίδιο σκοπό. Έτσι παρατηρούνται πολώσεις στην πολιτική ζωή. Η συνεργασία είναι απαραίτητο να διδαχθεί στα παιδιά στην οικογένεια και στο σχολείο.
γ) Απουσία φθόνου: δεν ανεχόμαστε ο άλλος να είναι καλύτερος. Νομίζουμε ότι μάς αξίζει κάτι παραπάνω. Εμφανίζονται συγκρούσεις και καταστροφική πολιτική νοοτροπία: να μην γίνει οτιδήποτε καλό, παρά να το κάνει ο αντίπαλος. Τα παιδιά πρέπει να χαίρονται με επιτυχία άλλου.
δ) Αξιοκρατία: Είναι αποτέλεσμα των παραπάνω, με αποτέλεσμα η χώρα να πάψει να είναι φέουδο του εκάστοτε ισχυρού.
ε) Ενδιαφέρον για τα κοινά: παρατηρείται αδιαφορία για το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους, για το δημόσιο χρήμα και τα μέτρα ασφαλείας. Αυτή έχει επιπτώσεις στην οικονομία.
στ) Λιγότερη αυτοκαταστροφικότητα: Η πατρίδα μας καταγράφει πρωτιές σε τροχαία-κάπνισμα-εκτρώσεις, μαζί με υπογεννητικότητα: τάση εξαφάνισης.
Τελικός στόχος ο ώριμος ενήλικας: όλα εξαρτώνται από την υπευθυνότητά του, δεν υπάρχει 'μηχανή που παράγει χρήματα', δεν υπάρχει κάποιος άλλος που θα το κάνει, δεν υπάρχει ο ισχυρός 'πατέρας', εμείς είμαστε το παρόν και το μέλλον.
Στο σημείο αυτό η Αγωγή είναι ο κύριος μοχλός της αλλαγής, που ξεκινά από την οικογένεια και το σχολείο, ενώ και η διαμόρφωση Εκκλησιαστικού ήθους, δημιουργεί την αίσθηση ότι είμαστε μέλη του ίδιου σώματος, που έχουμε κοινή αποστολή στον κόσμο.

Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιγνάτιος.


Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/

Η εκδήλωση για την έναρξη των Ομάδων, περιελάμβανε Κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας, την οποία ευλόγησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος και απονομή από τον Σεβασμιώτατο των Βεβαιώσεων Παρακολουθήσεως του περσινού Α΄ Κύκλου Σεμιναρίων, σε όσους ανελλιπώς παρακολούθησαν.  

Την 27^η Ιανουαρίου 2014, στα πλαίσια της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, πραγματοποιήθηκε η ομιλία του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Καραμούζη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, με θέμα «Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΑΠΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ» παρόντος Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου, ο οποίος εκπροσώπησε τον Σεβασμιώτατο  Ποιμενάρχη μας.

Ο ομιλητής στηριζόμενος στις επιστολές του Ιερού Χρυσοστόμου προς την διακόνισσα Ολυμπιάδα, αναφέρθηκε στο γεγονός της κατάθλιψης κάνοντας σαφή διαχωρισμό μεταξύ της κατά Θεόν λύπης,   η οποία ωθεί τον άνθρωπο να αισθάνεται την αμαρτωλότητά του και να  αναφέρεται στο Θεό  ελπίζοντας και εκ ζητώντας την άφεση των αμαρτιών του, και στην λύπη εκείνη, κατά την οποία επειδή δεν ικανοποιείται η προσωπική μας  επιθυμία, ο εγωισμός μάς οδηγεί στις ανυπόφορες καταστάσεις της απελπισίας και της απογοητεύσεως. Η Εκκλησία μας ωστόσο έχει τα θεραπευτικά μέσα προκειμένου να βγούμε από την κατάσταση αυτή.

 1. Πρώτο αποφασιστικό βήμα για την θεραπεία ενός ανθρώπου που ευρίσκεται σε κατάθλιψη, είναι η εμπιστοσύνη του  στη δύναμη του Θεού. Είναι  δηλαδή πολύ σημαντικό να πιστεύουμε ότι ο Θεός έχει τη δύναμη να μας θεραπεύσει, να μας καθοδηγήσει να μας βγάλει από το προσωπικό μας αδιέξοδο.

2. Να πιστεύει ότι ο Θεός είναι ζων, είναι ένας ζωντανός Θεός. Να βιώνουμε τον Θεό  στην καθημερινή μας ζωή ως ζωντανή ύπαρξη και όχι ως ένα Θεό  που ευρίσκεται κάπου μακριά, που δεν ασχολείται με τα προσωπικά μας προβλήματα. Εάν δεν έχουμε αυτή την πίστη για ένα Θεό ζώντα, τότε αφήνουμε τα προβλήματα της καθημερινής ζωής να συσσωρεύονται   μέσα μας, αδυνατώντας να τα υπερβούμε.

3. Να είμαστε απολύτως βέβαιοι  ότι,  όσο αμαρτωλοί και εάν είμεθα, ο Θεός μας συγχωρεί. Ότι έχουμε την δυνατότητα να ελκύσουμε το έλεος του Θεού.  Αυτό πολλές φορές είναι δύσκολο, διότι παρά το γεγονός ότι μπορεί να έχουμε εξομολογηθεί ή να έχουμε κάνει έργα μετανοίας, μπαίνουν μέσα μας  οι αμφιβολίες και οι λογισμοί, μήπως τελικά ο Θεός δεν μας συγχώρησε, μήπως οι αμαρτίες  του παρελθόντος μας καθιστούν υπόλογους απέναντί Του και όταν αυτό το αφήσουμε να θεριέψει μέσα μας, χάνουμε την επιθυμία μας για πνευματικό αγώνα, γιατί πιστεύουμε ότι εκ των προτέρων είμαστε καταδικασμένοι στην αποτυχία και έρχεται πάλι η απογοήτευση και η κατάθλιψη. Εκείνο όμως που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι Θεός είναι πάντοτε πλησίον μας για να συγχωρεί τις αμαρτίες μας και να μας ανέχεται, όπως διδάσκει πολύ παραστατικά η παραβολή του ασώτου. Ο Θεός τρέχει πρώτος να μας αγκαλιάσει, όχι φυσικά με τιμωρητική αλλά με συγχωρητική διάθεση, για να μας αποκαταστήσει στην πρώτη μας σχέση μαζί Του.

 

Εάν λέμε ότι ο Θεός είναι δίκαιος, εννοούμε ότι είναι φιλάνθρωπος  και δεν μετράει τον καθένα μας με τα μέτρα της ανθρώπινης δικαιοσύνης, αλλά με τα μέτρα της δικής του φιλανθρωπίας. Γι αυτό δίνει μεγάλη σημασία στο φιλότιμο που ο καθένας μας δείχνει απέναντί Του. 

 

4. Να έχει ο άνθρωπος σταθερή σχέση με το Θεό. ‘Ετσι ώστε να υπάρχει διαρκώς η επικοινωνία μας μαζί Του.

 

 5. Να κάνουμε υπομονή, η οποία δίδεται ως δώρο από το Θεό στις δυσκολίες και τις δοκιμασίες της ζωής μας.   

 

Στην σύντομη παρέμβασή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βρεσθένης μίλησε για την ανάγκη της προσωπικής  επικοινωνίας μας με τον συνάνθρωπο και της αγάπης που πάντοτε θα πρέπει να εκφράζεται στην πράξη της καθημερινής ζωής, ως μία προσπάθεια να πλησιάσουμε τον ασθενούντα αδελφό μας και να του δείξουμε ότι ενδιαφερόμαστε γι αυτόν, ότι μαζί του θα αγωνιστούμε για να ξεπεράσει το πρόβλημά του.

 

Η επόμενη συνάντηση στη Σχολή Γονέων θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014.

Την 27^η Ιανουαρίου 2014, στα πλαίσια της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, πραγματοποιήθηκε η ομιλία του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Καραμούζη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, με θέμα «Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ ΑΠΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ» παρόντος Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου, ο οποίος εκπροσώπησε τον Σεβασμιώτατο  Ποιμενάρχη μας.

Ο ομιλητής στηριζόμενος στις επιστολές του Ιερού Χρυσοστόμου προς την διακόνισσα Ολυμπιάδα, αναφέρθηκε στο γεγονός της κατάθλιψης κάνοντας σαφή διαχωρισμό μεταξύ της κατά Θεόν λύπης,   η οποία ωθεί τον άνθρωπο να αισθάνεται την αμαρτωλότητά του και να  αναφέρεται στο Θεό  ελπίζοντας και εκ ζητώντας την άφεση των αμαρτιών του, και στην λύπη εκείνη, κατά την οποία επειδή δεν ικανοποιείται η προσωπική μας  επιθυμία, ο εγωισμός μάς οδηγεί στις ανυπόφορες καταστάσεις της απελπισίας και της απογοητεύσεως. Η Εκκλησία μας ωστόσο έχει τα θεραπευτικά μέσα προκειμένου να βγούμε από την κατάσταση αυτή.

 1. Πρώτο αποφασιστικό βήμα για την θεραπεία ενός ανθρώπου που ευρίσκεται σε κατάθλιψη, είναι η εμπιστοσύνη του  στη δύναμη του Θεού. Είναι  δηλαδή πολύ σημαντικό να πιστεύουμε ότι ο Θεός έχει τη δύναμη να μας θεραπεύσει, να μας καθοδηγήσει να μας βγάλει από το προσωπικό μας αδιέξοδο.

2. Να πιστεύει ότι ο Θεός είναι ζων, είναι ένας ζωντανός Θεός. Να βιώνουμε τον Θεό  στην καθημερινή μας ζωή ως ζωντανή ύπαρξη και όχι ως ένα Θεό  που ευρίσκεται κάπου μακριά, που δεν ασχολείται με τα προσωπικά μας προβλήματα. Εάν δεν έχουμε αυτή την πίστη για ένα Θεό ζώντα, τότε αφήνουμε τα προβλήματα της καθημερινής ζωής να συσσωρεύονται   μέσα μας, αδυνατώντας να τα υπερβούμε.

3. Να είμαστε απολύτως βέβαιοι  ότι,  όσο αμαρτωλοί και εάν είμεθα, ο Θεός μας συγχωρεί. Ότι έχουμε την δυνατότητα να ελκύσουμε το έλεος του Θεού.  Αυτό πολλές φορές είναι δύσκολο, διότι παρά το γεγονός ότι μπορεί να έχουμε εξομολογηθεί ή να έχουμε κάνει έργα μετανοίας, μπαίνουν μέσα μας  οι αμφιβολίες και οι λογισμοί, μήπως τελικά ο Θεός δεν μας συγχώρησε, μήπως οι αμαρτίες  του παρελθόντος μας καθιστούν υπόλογους απέναντί Του και όταν αυτό το αφήσουμε να θεριέψει μέσα μας, χάνουμε την επιθυμία μας για πνευματικό αγώνα, γιατί πιστεύουμε ότι εκ των προτέρων είμαστε καταδικασμένοι στην αποτυχία και έρχεται πάλι η απογοήτευση και η κατάθλιψη. Εκείνο όμως που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι Θεός είναι πάντοτε πλησίον μας για να συγχωρεί τις αμαρτίες μας και να μας ανέχεται, όπως διδάσκει πολύ παραστατικά η παραβολή του ασώτου. Ο Θεός τρέχει πρώτος να μας αγκαλιάσει, όχι φυσικά με τιμωρητική αλλά με συγχωρητική διάθεση, για να μας αποκαταστήσει στην πρώτη μας σχέση μαζί Του.

 

Εάν λέμε ότι ο Θεός είναι δίκαιος, εννοούμε ότι είναι φιλάνθρωπος  και δεν μετράει τον καθένα μας με τα μέτρα της ανθρώπινης δικαιοσύνης, αλλά με τα μέτρα της δικής του φιλανθρωπίας. Γι αυτό δίνει μεγάλη σημασία στο φιλότιμο που ο καθένας μας δείχνει απέναντί Του. 

 

4. Να έχει ο άνθρωπος σταθερή σχέση με το Θεό. ‘Ετσι ώστε να υπάρχει διαρκώς η επικοινωνία μας μαζί Του.

 

 5. Να κάνουμε υπομονή, η οποία δίδεται ως δώρο από το Θεό στις δυσκολίες και τις δοκιμασίες της ζωής μας.   

 

Στην σύντομη παρέμβασή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βρεσθένης μίλησε για την ανάγκη της προσωπικής  επικοινωνίας μας με τον συνάνθρωπο και της αγάπης που πάντοτε θα πρέπει να εκφράζεται στην πράξη της καθημερινής ζωής, ως μία προσπάθεια να πλησιάσουμε τον ασθενούντα αδελφό μας και να του δείξουμε ότι ενδιαφερόμαστε γι αυτόν, ότι μαζί του θα αγωνιστούμε για να ξεπεράσει το πρόβλημά του.

 

Η επόμενη συνάντηση στη Σχολή Γονέων θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014.