Τα παιδιά των Κατηχητικών Ενοριακών Συντροφιών Ιερού Ναού Αγίου Στυλιανού Γκύζη, υποδέχτηκαν με χαρά συγγενείς και φίλους στην εκδήλωσή για τον εορτασμό της εθνικής επετείου του πολέμου του 1940. Στην γιορτή μας, την οποία φιλοξένησε ο χώρος του Ιερού Ναού μας το πρωί της Κυριακής 29^ης Οκτωβρίου 2016, δυο παιδιά μας μεταμορφώθηκαν σε ηλικιωμένο ζευγάρι που έζησε στην παιδική του ηλικία τον πόλεμο και αφηγείται στα δύο εγγόνια του προσωπικά βιώματα από την δύσκολη εκείνη ιστορική περίοδο.

Μέσα από τις αναμνήσεις του ζευγαριού, οι οποίες ήταν δραματοποιημένες από παιδιά των Κατηχητικών μας και παρουσιάστηκαν υπό την μορφή ασπρόμαυρης ταινίας μικρού μήκους, οι παρευρισκόμενοι ταξίδεψαν πίσω στον χρόνο, ζώντας μέσα από την ματιά του παππού και της γιαγιάς γεγονότα του πολέμου που παραγκωνίζονται συνήθως από τα επίσημα ιστορικά βιβλία, καθώς άπτονται της καθημερινότητας απλών ανθρώπων, όπως η συμβολή του άμαχου πληθυσμού στον αγώνα για την ελευθερία.

Στην γιορτή μας, μίλησε και ο πρωτοπρεσβύτερος Αθανάσιος Γιακουμάκης, ο οποίος συγκίνησε με τα λόγια του, αφού μοιράστηκε μαζί μας προσωπικές του αναμνήσεις από τον πόλεμο, όταν ήταν ακόμα παιδί. Ο εορτασμός έλαβε τέλος με τον Εθνικό Ύμνο, τον οποίο ψάλλαμε όλοι μαζί.

Εκ της Ενοριακής Νεανικής Εστίας

Ι. Ν. Αγίου Στυλιανού Γκύζη

• 
  1.jpg JPEG image - 301 KB
• 
  3.jpg JPEG image - 261 KB
• 
  6.jpg JPEG image - 261 KB
• 
  7.jpg JPEG image - 246 KB
• 
  8.jpg JPEG image - 477 KB
• 
  9.jpg JPEG image - 461 KB
• 
  10.jpg JPEG image - 274 KB
• 
  11.jpg JPEG image - 259 KB
• 
  12.jpg JPEG image - 245 KB
• 
  13.jpg JPEG image - 94 KB
•  
  16.jpg JPEG image - 147 KB
• 
  17.jpg JPEG image - 137 KB
• 
  18.jpg JPEG image - 115 KB
• 

Ο Χριστός πριν από κάθε θαύμα, ζητούσε την πίστη. Το έθετε αυτό ως αυστηρή και απαραίτητη προϋπόθεση. Γι᾽ αυτό και ας είμαστε βέβαιοι ότι θα το ζητήσει για το μεγαλύτερο θαύμα όλων των εποχών, που είναι η είσοδος του καθενός μας στην Βασιλεία των Ουρανών.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Ομιλία με θέμα: «Η ορθόδοξη πίστη και οι δογματικές αλλοιώσεις της μέσα στην ιστορία», πραγματοποίησε ο Αρχιμανδρίτης Σπυρίδων Πέτρου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου. Η ομιλία δόθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» που οργανώνει ο Ιερός Ναός.

Της ομιλίας προηγήθηκε Ιερά Παράκληση προς την Υπεραγία τη Βηματάρισσα, την Βατοπαιδινή, αντίγραφο της οποίας φυλάσσεται στο Ναό.

Ξεκινώντας την ομιλία του, εξήγησε αρχικά ότι με τον όρο «δογματικές αλλοιώσεις μέσα στην ιστορία», εννοούμε τις διάφορες αιρέσεις. Και εκείνους οι οποίοι επινοούν τις αιρέσεις, αλλά και εκείνους οι οποίοι τις ακολουθούν, τους ονομάζουμε αιρετικούς.

Είναι πάμπολλες οι αιρέσεις που έχουν εμφανιστεί στο σώμα της Εκκλησίας. Η πρώτη αίρεση ήταν του Αρείου, που αμφισβήτησε την θεότητα του Κυρίου. Οι τελευταίοι και χειρότεροι αιρετικοί που υπάρχουν στην εποχή μας, συνέχισε, είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι είναι πνευματικά τέκνα του Αρείου, εφόσον και αυτοί αμφισβητούν την θεότητα του Κυρίου.

Η Εκκλησία μας είναι πολύ αυστηρή με το θέμα των αιρέσεων. Διότι θεωρεί πολύ σημαντική την πίστη. Όπως είπε ο π. Σπυρίδων:

«Ο Χριστός πριν από κάθε θαύμα, ζητούσε την πίστη. Το έθετε αυτό ως αυστηρή και απαραίτητη προϋπόθεση. Γι᾽ αυτό και ας είμαστε βέβαιοι ότι θα το ζητήσει για το μεγαλύτερο θαύμα όλων των εποχών, που είναι η είσοδος του καθενός μας στην Βασιλεία των Ουρανών.

Είναι το μεγαλύτερο θαύμα γιατί τότε δεν θα νικηθεί απλώς μια ασθένεια, αλλά θα νικηθεί για χάρη μας ο ίδιος ο θάνατος.»

Οι Άγιοι Πατέρες μας υπενθυμίζουν διαρκώς μέσα στα συγγράμματα τους, ότι στα ζητήματα της πίστεως δεν επιτρέπονται δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι η ηθελημένη άγνοια, δηλαδή να πει κάποιος ότι δεν θέλει να μάθει για την πίστη, δεν τον ενδιαφέρει ή δεν τον συμφέρει για να μην έχει ευθύνες. Το δεύτερο είναι η παραχάραξη και η διαστρέβλωση της πίστεως.

Γι᾽ αυτό και η Εκκλησία έκανε και κάνει πάντοτε μεγάλο αγώνα για την διαφύλαξη της πίστεως.

Συνεχίζοντας τον λόγο του ο π. Σπυρίδων, σημείωσε ότι η Ορθόδοξη πίστη είναι εκείνη την οποία δίδαξε ο Κύριος, οι Άγιοι Απόστολοι, οι Άγιοι Πατέρες και οι Οικουμενικές Σύνοδοι. Επομένως, για να είναι κανείς αληθής στην πίστη, θα πρέπει να βρίσκεται σε συμφωνία και με τα 4 αυτά στοιχεία. Η Εκκλησία είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί την ορθότητα της πίστεως.

Αναλύοντας το θέμα ακόμη περισσότερο, ο ομιλητής τόνισε:

«Η Ορθόδοξη χριστιανική πίστη έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά. Πρώτον, δεν είναι ποτέ λανθασμένη, γιατί ο ίδιος ο Χριστός μας, είπε «εγώ είμαι η αλήθεια».

Δεύτερο χαρακτηριστικό είναι ότι η αλήθεια την οποία διδάσκει ο Χριστός, δεν μεταβάλλεται, δεν αλλάζει. Διότι ο Χριστός δεν αλλάζει. Πάντοτε ο ίδιος.»

Οι προτάσεις αυτές της πίστεως που αποκάλυψε ο Θεός, λέγονται δόγματα. Άρα δόγμα είναι μία πρόταση πίστεως της Εκκλησίας, η οποία εκφράζει ποια είναι η αλήθεια και τι δεν είναι η αλήθεια και άρα είναι πλάνη και αίρεση.

Αντίστοιχα αίρεση ονομάζουμε την αλλοίωση και διαστρέβλωση του δόγματος της Ορθόδοξης διδασκαλίας και την παραθεώρηση μέρους αυτής.

Είναι φανερό ότι αν κάποιος δεν πιστεύει τις χριστιανικές αλήθειες τις οποίες ονομάσαμε δόγματα, ούτε χριστιανός μπορεί να λέγεται, ούτε και στη σωτηρία μπορεί να φτάσει.

Επομένως η αίρεση είναι μία παραχάραξη της χριστιανικής αλήθειας, με ολέθρια αποτελέσματα για την ψυχή. Είναι μάλιστα, όπως τόνισε ο π. Σπυρίδων, πιο φοβερή και καταστροφική και από την ίδια την αμαρτία.

Εξηγώντας σημείωσε ότι η αμαρτία μας βάζει εμπόδια, είναι πτώση, καθυστέρηση, οπισθοδρόμηση, λοξοδρόμηση. Αλλά δια της μετανοίας επανερχόμαστε στο σωστό δρόμο.

Η αίρεση δίνει στον άνθρωπο έναν λανθασμένο χάρτη, που οδηγεί σε τελείως διαφορετικό σημείο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βρει τον προορισμό της ζωής του.

Στη συνέχεια ο ομιλητής αναφέρθηκε στο θέμα της αντιμετώπισης των αιρετικών από τους χριστιανούς. Τόνισε καταρχήν ότι δεν δικαιολογείται σε καμία περίπτωση μίσος, βία, φανατισμός, επίδειξη ή υπεροψία εγωιστική απέναντι τους.

Όπως είπε:

«Πρόκειται περί δύστυχων ανθρώπων οι οποίοι έχουν ανάγκη την συμπόνια μας και την προσευχή μας, προκειμένου να συναισθανθούν την πλάνη τους, να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στους κόλπους της Εκκλησίας.

Δεν θα πρέπει ποτέ να χάσουμε το αίσθημα της αγάπης, ακόμη και γι’ αυτούς. Προσοχή όμως! Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους δίνουμε άφεση και να τους αφήνουμε ανενόχλητους να κηρύσσουν την εωσφορική πλάνη τους.»

Έχουμε ιερό χρέος, τόνισε, να προετοιμαζόμαστε να αποκρούσουμε τις αιρέσεις τους, ώστε να διαφυλάξουμε ανόθευτη και ολόκληρη την θεοπαράδοτη πίστη μας. Οι χριστιανοί δεν μπορεί να είναι εφησυχασμένοι, γιατί δεν ξέρουμε πότε θα χτυπήσει ο πειρασμός την πόρτα της ψυχής και του σπιτιού μας.

Θα πρέπει με θάρρος και με καλή γνώση της Αγίας Γραφής να προσπαθούμε να απαντούμε. Όμως είναι αυτονόητο, ότι απαιτείται και αυθεντική και ειλικρινής βίωση της πίστεως μας. Με μυστηριακή ζωή και συνεχή αγώνα για κατάκτηση των αρετών.

«Διότι αν δεν έχουμε μέσα μας το φως, δεν μπορούμε να το μεταδώσουμε και στους άλλους και να τους οδηγήσουμε στο φως.

Χρειάζεται, εκτός από θαρραλέα  ομολογία της πίστεως, να έχουμε και συνέπεια στη ζωή μας. Γιατί αλλιώς οι πράξεις μας, θα ακυρώνουν τους λόγους μας.

Οι Άγιοι είναι η καλύτερη απόδειξη περί της αλήθειας της πίστεως μας.  Αυτοί φανερώνουν και δοξάζουν τον Θεό και μπορούν να ελκύσουν τους άλλους προς τον Θεό.»

Συνοψίζοντας, ευχήθηκε να εμβαθύνουν οι χριστιανοί στην Ορθόδοξη πίστη, να την βιώσουν εντονότερα, να την διαφυλάξουν ανόθευτη από κάθε αιρετική διδασκαλία, να βοηθήσουν δια της καλής ομολογίας και άλλους αδελφούς να στερεωθούν σε αυτήν και αν έχουν παρασυρθεί να αγωνιστούν ώστε να επιστρέψουν.

Να δοξάσουν τέλος τον Θεό, που είναι μέλη της Εκκλησίας, η οποία αποτελεί προθάλαμο και πρόγευση της ουρανίου βασιλείας του Θεού.

Την ομιλία του π. Σπυρίδωνος μπορείτε να παρακολουθησετε εδώ. 

        Εκ της Κατηχητικής Συνάξεως του Ιερού Παρεκκλησίου του Ιδρύματος

«Με τον Σταυρό του Χριστού & της Πατρίδας»

Η Εκκλησία μας στον Αγώνα του ’40, στην Κατοχή και την Αντίσταση

Εκπαιδευτικές δραστηριότητες για παιδιά 8 – 15 ετών

Το ερχόμενο Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016 στην «Καταφυγή» (οδ. Μεγανησίου 5, κοντά στην Κεντρική πλατεία) θα πραγματοποιηθεί για χάρη των παιδιών που συμμετέχουν στις Παιδικές και Νεανικές Συντροφιές των Ενοριών μας μικρό εορταστικό αφιέρωμα στο Έπος του 1940, με τίτλο «Με τον Σταυρό του Χριστού & της Πατρίδας» και αναφορά στην προσφορά της Εκκλησίας μας στον Αγώνα του ’40, στην Κατοχή και την Αντίσταση, η οποία τόσο ανιστόρητα επιχειρείται να αμφισβητηθεί.

Θα περιλαμβάνει προβολές και δημιουργικές δραστηριότητες, με τη φροντίδα εθελοντών που στελεχώνουν το νεανικό έργο της τοπικής μας Εκκλησίας.

Το πρόγραμμα θα διαρκέσει από τις 11.30 π.μ. μέχρι τη 1.00 το μεσημέρι!

Η πρόσκληση παραμένει ανοιχτή σε παιδιά ηλικίας 4 -14 ετών, που δεν συμμετέχουν στις Παιδικές μας Συντροφιές, θα ήθελαν όμως να συμμετάσχουν σε ένα ευχάριστο και εποικοδομητικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα!

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

           Στο θρυλικό Έπος του 1940 - 1941, αθόρυβο αλλά σπουδαίο ρόλο έπαιξαν και οι Ελληνίδες Γυναίκες, είτε στις πόλεις ζούσαν, είτε στα χωριά και στην ύπαιθρο. Το πολεμικό σάλπισμα, εκείνο το πρωϊνό της 28ης Οκτωβρίου 1940, βρήκε όλο το Έθνος στο πόδι. Και βέβαια, δεν θα μπορούσαν να λείψουν και οι γυναίκες από αυτόν τον γενικό ξεσηκωμό. Γιατί από τα πανάρχαια χρόνια, όταν οι μανάδες ξεπροβόδιζαν τα παιδιά τους για τον πόλεμο, δίνοντάς τους την ασπίδα έλεγαν, γενναίες και αλύγιστες : "Η ταν η επί τας", δηλαδή η θα φέρης πίσω την ασπίδα νικητής η θα σε φέρουν επάνω της σκοτωμένο για την Πατρίδα.

            Πρώτες στην προσφορά προς τον μαχόμενο Στρατό μας, οι ηρωΐδες γυναίκες της Πίνδου. Ζαλωμένες στην πλάτη κιβώτια με πυρομαχικά, τρόφιμα, πουλόβερ και "τσουράπια"- κάλτσες, όλα μάλλινα, πλεγμένα από τα χέρια τους, "τα κοφτά γκρεμνά ... ανέβαιναν", θα γράψη με θαυμασμό σ' ένα ποίημά του ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Και θα προσθέση, ότι ενώ "τις αεροτραμπάλιαζε ο άνεμος φορτωμένες κι' έλυνε τα τσεμπέρια τους κι' έπαιρνε τα μαλλιά τους" "αυτές αντροπατάγανε ψηλά πέτρα την πέτρα κι' ανηφορίζαν στη γραμμή, όσου που μέσ' στα σύννεφα χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω απ' την άλλη". Γυναίκες νέες, αλλά και ηλικιωμένες, μέχρι και 88 ετών (!), αψηφώντας τις θύελλες, το χιόνι, τον πάγο και το τρομερό κρύο, έφταναν ψηλά στις αετοφωλιές της Πίνδου, εκεί που ήταν αδύνατο να φθάσουν τα μεταγωγικά, δηλαδή τα μουλάρια, για να προσφέρουν στους φαντάρους μας αγάπη και ζεστασιά με την παρουσία τους, και με τα τόσο απαραίτητα πυρομαχικά, το καλοζυμωμένο ψωμί, τα μάλλινα, την μικρή, αλλά τεράστια προσφορά της καρδιάς τους.

Και να ήταν μόνο αυτές ! Ήταν κι' εκείνες , που μπήκαν στο νερό ορμητικών και άγριων ποταμών, και, πιασμένες σφιχτά από τους ώμους, σχημάτιζαν πρόχωμα, που ανέκοβε την ορμή των νερών, κι' ευκόλυνε τους γεφυροποιούς του Στρατού μας για να δημιουργούν γέφυρες, ώστε να μπορούν να περνάνε οι πολεμιστές και τα μεταγωγικά. Στον ποταμό Βογιούσα, στον Καλαμά, στον Δρίνο επαναλήφθηκε αυτό το εκπληκτικό γεγονός.

Αλλά και οι άλλες, στις πόλεις, που, νύχτα - μέρα, έπλεκαν γάντια, μπλούζες, φανέλλες, κασκόλ · που ετοίμαζαν δέματα, που έγραφαν γράμματα στους ήρωες, εκ μέρους των συγγενών τους, οι οποίοι ήταν αναλφάβητοι · που έτρεχαν στα νοσοκομεία για να επισκεφθούν τους τραυματίες μας· που επισκέπτονταν τα σπίτια των πολεμιστών, για να τονώσουν και να ενισχύσουν τις φτωχές οικογένειές τους, τις οποίες ο προστάτης τους, στο κάλεσμα της Πατρίδος, τις άφησε στα πεντανέμια ... Κι' αν πη κανείς για τις αδελφές νοσοκόμες, αυτές έγιναν κυριολεκτικά θυσία στην νοσηλεία των τραυματιών από τα εχθρικά πυρά, αλλά και από τα φοβερά κρυοπαγήματα.

Ακόμη, και όσες γυναίκες υπηρετούσαν το άσμα και το θέαμα, ετάχθηκαν εθελοντικά στην ψυχαγωγία του μαχόμενου Στρατού μας. Κορυφαία, "η τραγουδίστρια της νίκης", όπως δίκαια την αποκάλεσαν, η θρυλική Σοφία Βέμπο. Με τα περίφημα πολεμικά τραγούδια της εμψύχωνε τα "παιδιά, της Ελλάδος παιδιά", εξευτέλιζε τους Ιταλούς κοκορόφτερους και τον γελοίο "Ντούτσε", τον Μπενίτο Μουσολίνι, αλλά και εξέφραζε τον πόνο του Έθνους για τις παλινωδίες και την αχαριστία των Συμμάχων προς την Ελλάδα.

Τέλος, ανάμεσα στις πολλές επώνυμες και ανώνυμες Ελληνίδες ξεχωρίζουμε δυό μανάδες : α) Την μάνα που έγραφε στον στρατευμένο γιο της, ότι "πρώτα ανήκεις εις την Πατρίδα και ύστερα εις εμέ · και γενηθήτω το θέλημα του Κυρίου". Και β) Την χήρα μάνα με τα τρία κορίτσια, που είχαν προστάτη τον γιο της τον Δημητρό, ο οποίος "έπεσεν υπέρ Πατρίδος · χαλάλι της Πατρίδος ο Δημητρός μου. Ζήτω η Πατρίς". Και οι δυό τους πρόσφεραν τα βλαστάρια τους στην Πατρίδα, χωρίς κρατούμενα και χωρίς μικροϋπολογισμούς, όπως, άλλωστε, έπραξαν και πάμπολλες άλλες Ελληνίδες Μητέρες, κατά το Έπος 1940-1941.

Υποκλινόμαστε με σεβασμό και θαυμασμό στην μνήμη όλων αυτών των ηρωΐδων γυναικών. Το Έθνος δεν θα πάψη ποτέ να τις ευγνωμονή.  

Με την «επανάσταση των παιδιών μας» ξεκίνησαν και φέτος την περασμένη Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016 οι «Διάλογοι Γονέων».

Αυτός ήταν ο τίτλος της εισήγησης του πεπειραμένου εκπαιδευτικού και καταξιωμένου συγγραφέα κ. Κωνσταντίνου Γανωτή, ο οποίος μίλησε το πρωί της Κυριακής στους γονείς της νότιας Λευκάδας στο Δημοτικό Σχολείο Βασιλικής και το απόγευμα της ίδιας ημέρας στην «Καταφυγή», στην πόλη της Λευκάδας, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Θεοφίλου.

Ο ομιλητής περιέγραψε με λόγο γλαφυρό το δυσμενές πλαίσιο, στο οποίο γεννιούνται και μεγαλώνουν τα παιδιά μας, τα οποία, αγανακτισμένα και αδικημένα απ’ τους ενήλικες, σοκάρουν πολλές φορές με τη δική τους επανάσταση απέναντι στις αξίες, τον τρόπο ζωής και τη λογική των μεγάλων. Επεσήμανε ότι η «επανάσταση των παιδιών» είναι αθώα στα κίνητρά της. «Εκδικούνται» την κοινωνία των μεγάλων με την απουσία τους

· με το να μη ντρέπονται για τις ανατρεπτικές επιλογές τους στον τρόπο που ντύνονται, πολιτεύονται ή ερωτεύονται· με το να μην έχουν κέφι για εργασία· με το να μη νιώθουν τη γλύκα του να είσαι σύζυγος ή γονιός, σα να είναι τα αισθητήριά τους νεκρωμένα... Μόνη λύση, τόνισε, είναι να ξανανακαλύψουμε το παιδί που κρύβεται καλά μέσα μας, για να μπορούμε να «βλέπουμε» το Θεό και τον αδελφό μας με ματιά καθαρή και άδολη.

Παράλληλα, τα παιδιά απασχολήθηκαν δημιουργικά και απόλαυσαν τη χαρά της συνάντησης και του παιχνιδιού, με τη φροντίδα νέων ανθρώπων σε παρακείμενους χώρους.

Η επόμενη συνάντηση των «Διαλόγων Γονέων» θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016, με ομιλητή τον π. Γεώργιο Δορμπαράκη, θεολόγο και συγγραφέα, ο οποίος θα εισηγηθεί το θέμα: «Προτάσεις για τη συζυγική ενότητα».