Team
Εκδήλωση για την αξία και την προσφορά του ιερέως διαχρονικά
Την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 6:00 μ.μ.,
στην αίθουσα Εκδηλώσεων του Γυμνασίου - Λυκείου Κονίτσης θα πραγματοποιηθεί,
υπό την αιγίδα της Ι. Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης,
εκδήλωση για την αξία και την προσφορά του Ιερέως διαχρονικά.
-Σύντομη ομιλία του Πρωτοπρεσβυτέρου Ιεροδιδασκάλου
της Ι.Μητροπόλεως Κίτρους και Κατερίνης π. Αθανασίου Μαρινόπουλου,
-Ύμνους και Τραγούδια
από τις Βυζαντινές - Παραδοσιακές Χορωδίες της Ιεράς Μητροπόλεως, (παιδική και ανδρική)
καθώς επίσης
-Απαγγελίες και παρουσίαση προβολών.
Τα τραγούδια θα συνοδεύουν, ανάλογα με τα μουσικά κομμάτια, τα εξής όργανα :
βιολί, λαούτο, κλαρίνο, τουμπελέκι, αρμόνιο.
Παρακαλούμε όπως τιμήσετε διά της παρουσίας σας την παραπάνω εκδήλωση.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
5η Πανελλήνια Σύναξη Νεότητος «Ενωμένη Ρωμιοσύνη»

Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών
Γραφείο Νεότητος
πρεσβ. Αντώνιος Μπεζαΐτης
Γραμματέας Γραφείου Νεότητος
Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
Ο καλός Σαμαρείτης [Α-09.11.2013]
![]() |
Ο καλός Σαμαρείτης
(Κατά Λουκάν ι' 25-37) 25 Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 26 ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; 27 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν· 28 εἶπε δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ. 29 ὁ δὲ θέλων δικαιοῦν ἑαυτὸν εἶπε πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν· καὶ τίς ἐστί μου πλησίον; 30 ῾Υπολαβὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ἄνθρωπός τις κατέβαινεν ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ῾Ιεριχώ, καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν· οἳ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν καὶ πληγὰς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἡμιθανῆ τυγχάνοντα. 31 κατὰ συγκυρίαν δὲ ἱερεύς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντιπαρῆλθεν. 32 ὁμοίως δὲ καὶ Λευΐτης γενόμενος κατὰ τὸν τόπον, ἐλθὼν καὶ ἰδὼν ἀντιπαρῆλθε. 33 Σαμαρείτης δέ τις ὁδεύων ἦλθε κατ᾿ αὐτόν, καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐσπλαγχνίσθη, 34 καὶ προσελ-θὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἔλαιον καὶ οἶνον, ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτὸν εἰς πανδοχεῖον καὶ ἐπεμελήθη αὐτοῦ· 35 καὶ ἐπὶ τὴν αὔριον ἐξελθών, ἐκβαλὼν δύο δηνάρια ἔδωκε τῷ πανδοχεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐπιμελήθητι αὐτοῦ, καὶ ὅτι ἂν προσδαπανήσῃς, ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαί με ἀποδώσω σοι. 36 τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς; 37 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾿ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως. |
| Ανάλυση μαθήματος: "...ΕΣΠΛΑΧΝΙΣΘΗ..." |
|
| Του Ηλία Λιαμή, δρ Θεολογίας | |
Ο πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος [Α-02.11.2013]
![]() |
Ο πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος
(Κατά Λουκάν ιστ' 19-31) 19 ῎Ανθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς. 20 πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος, ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος 21 καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἀπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. 22 ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον ᾿Αβραάμ· ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. 23 καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ τὸν ᾿Αβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. 24 καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε· πάτερ ᾿Αβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. 25 εἶπε δὲ ᾿Αβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι· 26 καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. 27 εἶπε δέ· ἐρωτῶ οὖν σε, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου· 28 ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς· ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. 29 λέγει αὐτῷ ᾿Αβραάμ· ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. 30 ὁ δὲ εἶπεν· οὐχί, πάτερ ᾿Αβραάμ, ἀλλ᾿ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτούς, μετανοήσουσιν. 31 εἶπε δὲ αὐτῷ· εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται. |
| Ανάλυση μαθήματος: "ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΓΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" |
|
| Του Ηλία Λιαμή, δρ Θεολογίας | |
Η ανάσταση της κόρης του Ιαείρου και η θεραπεία της αιμορρoούσης γυναικός [A-27.10.2013]
![]() |
Η ανάσταση της κόρης του Ιαείρου και η θεραπεία της αιμορρoούσης γυναικός
Κατά Λουκά. η 41-56 40 ᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ ὑποστρέψαι τὸν ᾿Ιησοῦν ἀπεδέξατο αὐτὸν ὁ ὄχλος· ἦσαν γὰρ πάντες προσδοκῶντες αὐτόν. 41 καὶ ἰδοὺ ἦλθεν ἀνὴρ ᾧ ὄνομα ᾿Ιάειρος, καὶ αὐτὸς ἄρχων τῆς συναγωγῆς ὑπῆρχε· καὶ πεσὼν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ παρεκάλει αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, 42 ὅτι θυγάτηρ μονογενὴς ἦν αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα, καὶ αὕτη ἀπέθνησκεν. ᾿Εν δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν. 43 καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ρύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον οὐκ ἴσχυσεν ὑπ᾿ οὐδενὸς θεραπευθῆναι, 44 προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ρύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς. 45 καὶ εἶπεν ὁ ᾿Ιησοῦς· τίς ὁ ἁψάμενός μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ· ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσί σε καὶ ἀποθλίβουσι, καὶ λέγεις τίς ὁ ἁψάμενός μου; 46 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ἥψατό μού τις· ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπ᾿ ἐμοῦ. 47 ἰδοῦσα δὲ ἡ γυνὴ ὅτι οὐκ ἔλαθε, τρέμουσα ἦλθε καὶ προσπεσοῦσα αὐτῷ δι᾿ ἣν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ, καὶ ὡς ἰάθη παραχρῆμα. 48 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· θάρσει, θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· πορεύου εἰς εἰρήνην. 49 ῎Ετι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχεταί τις παρὰ τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγων αὐτῷ ὅτι τέθνηκεν ἡ θυγάτηρ σου· μὴ σκύλλε τὸν διδάσκαλον. 50 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἀκούσας ἀπεκρίθη αὐτῷ λέγων· μὴ φοβοῦ· μόνον πίστευε, καὶ σωθήσεται. 51 ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν οἰκίαν οὐκ ἀφῆκεν εἰσελθεῖν οὐδένα εἰ μὴ Πέτρον καὶ ᾿Ιωάννην καὶ ᾿Ιάκωβον καὶ τὸν πατέρα τῆς παιδὸς καὶ τὴν μητέρα 52 ἔκλαιον δὲ πάντες καὶ ἐκόπτοντο αὐτήν. ὁ δὲ εἶπε· μὴ κλαίετε· οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει. 53 καὶ κατεγέλων αὐτοῦ, εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν. 54 αὐτὸς δὲ ἐκβαλὼν ἔξω πάντας καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς ἐφώνησε λέγων· ἡ παῖς, ἐγείρου. 55 καὶ ἐπέστρεψε τὸ πνεῦμα αὐτῆς, καὶ ἀνέστη παραχρῆμα, καὶ διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν. 56 καὶ ἐξέστησαν οἱ γονεῖς αὐτοῖς. ὁ δὲ παρήγγειλεν αὐτοῖς μηδενὶ εἰπεῖν τὸ γεγονός. |
| Ανάλυση μαθήματος: "ΔΕΝ ΠΕΘΑΝΕ, ΚΟΙΜΑΤΑΙ" |
|
| Του Ηλία Λιαμή, δρ Θεολογίας | |
Ο Έκτορας
Θα ’ναι και πέντε χρόνια που έχουν περάσει από κείνη την ανοιξιάτικη μέρα του Οκτώβρη. Σχεδόν καλοκαιρινή. Ο χειμώνας παραμόνευε πίσω από κάποια μικρά ξεχασμένα σύννεφα καιροφυλακτώντας την κατάλληλη στιγμή για να κάνει την επίθεσή του. Αρπακτικό με τα όλα του. Ήταν Πέμπτη. Ήταν ένα παράξενο πρωινό. Ακόμα το θυμάται. Είχε ξυπνήσει και για ώρα προσπαθούσε να σηκώσει από το στήθος της την βαριά πλάκα που της έκοβε την ανάσα.
Όταν τα κατάφερε, άνοιξε τα παράθυρα στον πρωινό ήλιο. Ξαφνικά δίχως να ξέρει το πώς και το γιατί ντύθηκε και βγήκε στο δρόμο. Το ρεπό της θα το περνούσε στο κέντρο φύλαξης αδέσποτων ζώων. Όλο το σχεδίαζε να πάει και όλο το ανέβαλε. Μέχρι σήμερα.
Ο Έκτορας ήταν στα τελευταία του. Ξαπλωμένος. Ακούνητος. Η ευθανασία του χτυπούσε την πόρτα. Δίχως δεύτερη σκέψη η Γιάννα τον πήρε στο σπίτι της. Πέρασαν μαζί πολλά. Ο Εκτορας ζωντάνεψε και έφερε την αγάπη στο σπίτι. Ήταν για τη Γιάννα το κομμάτι που έλειπε από τη ζωή της.
Τελευταία όμως εκείνη αρρώστησε. Απόκτησε επιληπτικές κρίσεις. Μαύρα σύννεφα στάθηκαν στην οροφή του σπιτιού της. Οι κρίσεις ήταν σα μαστίγωμα, άγριο. Όμως ο Έκτορας, παράξενο, πριν ακόμα να εκδηλωθούν και ορμήσουν για να πνίξουν τη Γιάννα, το καταλάβαινε. Άρχιζε να γαυγίζει δυνατά, υστερικά. Πήγαινε πάνω κάτω, χοροπηδούσε, φώναζε. Αυτό μέχρι να γαντζωθεί η Γιάννα και να μη βυθιστεί για τα καλά στην μαύρη ρουφήχτρα που την τραβούσε στην άβυσσο. Συνερχόταν. Αγκάλιαζε τον Έκτορα. Κλαίγανε μαζί.
Ο Έκτορας έγινε ο σκύλος φύλακάς της . Τη ζωή που του χάρισε εκείνη της την ανταποδίδει τώρα εκείνος και με το παραπάνω.
Σπάζοντας τα δαιμονικά δεσμά [Α-20.10.2013]
![]() |
Η θεραπεία του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών
Λουκά. 8:26-39 26 Καὶ κατέπλευσεν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, ἥτις ἐστὶν ἀντίπερα τῆς Γαλιλαίας. 27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ᾿ ἐν τοῖς μνήμασιν. 28 ἰδὼν δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32 ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 35 ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν ᾿Ιησοῦν καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ᾿ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. 36 ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. 37 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ᾿ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 38 ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ᾿ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· 39 ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ᾿ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς. |
| Πλήρης ανάλυση μαθήματος: «ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΔΕΣΜΑ» |
|
Ο γέροντας των Φώτων
Δραματοποιημένο Χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Ηλία Λιαμή![]() (Πατήστε το εικονίδιο να διαβάσετε το παραμύθι) " Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ, αποτελεί ένα καινούργιο παραμύθι, στηριγμένο στις εικόνες και την ατμόσφαιρα των Ελληνικών παραδοσιακών παραμυθιών. Στοχεύει, μέσα από την πλοκή, να δώσει απάντηση σε σημερινά αδιέξοδα, αφήνοντας όμως τους μικρούς θεατές να φτάσουν μόνοι τους στα συμπεράσματά τους.
Η φιλία, η επανόρθωση και η προσωπική ευθύνη του καθενός για το μέλλον του κόσμου είναι οι βασικές έννοιες, που, μέσα από την αφήγηση, τη δραματοποίηση και το τραγούδι, επιδιώκουν να δώσουν νόημα στην εορταστική χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, αλλά και να μεταδώσουν ευαισθησία και αισιοδοξία σε καιρούς που τα χρειάζονται πολύ.
Η πρωτότυπη σύνθεση και η πρωτοποριακή σκηνοθεσία, καθώς και η παρουσία των παιδιών επί σκηνής που παίζουν και τραγουδούν, γίνονται γέφυρα για τον μαγικό κόσμο των παραμυθιών, αλλά και επιστροφής στην πραγματικότητα, που περιμένει την παιδική ματιά, για να αντισταθεί στο διάχυτο γκρίζο, που απειλεί το χρώμα της μεγάλης γιορτής. " Ηλίας Λιαμής
|
| "Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν δυο φίλοι: Ο Μανιός και ο Καλούδης. Είχαν μεγαλώσει μαζί και ήταν αχώριστοι. Ζούσανε σ΄ ένα φτωχό χωριό, σε μια πλαγιά της Πίνδου. Χωράφια μεγάλα δεν υπήρχανε για να δώσουνε πολύ σοδιά και τα ζωντανά ήταν λίγα, ίσα να δίνουν λίγο γάλα. Μια μόνο φορά το χρόνο, κάθε σπίτι έσφαζε ένα ζώο, και με το κρέας του πέρναγε η οικογένεια όλη τη χρονιά. Παρ΄ όλ΄ αυτά ο άνθρωποι ήταν χαρούμενοι. Κάθε πρωί καλημερίζονταν. Για τις δουλειές του καθενός, μαζευόταν όλο το χωριό. Τα βράδια, σε καμιά πόρτα δεν έμπαινε κλειδί. Μόνο οι δυο φίλοι, ήτανε πάντα χολωμένοι. Όλα τους φαινόντουσαν λίγα. Ποτέ δε χόρταιναν, ποτέ δεν γέλαγαν. Περπάταγαν μαζί στα σοκάκια του χωριού, κι όλα τους ενοχλούσαν. «Δεν είναι ζωή εδώ πέρα», έλεγε ο Μανιός. «Μόνο φτώχια και μιζέρια», συμπλήρωνε ο Καλούδης. Μέχρι που αποφάσισαν να φύγουν για να βρουν την τύχη τους...... ![]() Διαβάστε τη συνέχεια |
Βιβλιοπαρουσιάσεις
|
ΜΙΑ ΣΙΡΟΠΙΑΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
![]() Συγγραφέας: Άννα Ιακώβου
Εικονογράφιση: Εύα Καραντινού Εκδόσεις: ΠΑΡΡΗΣΙΑ Πλησιάζει 28η Οκτωβρίου και η πατρίδας μας ετοιμάζεται να γιορτάσει διπλά. Γιορτάζει το βροντερό ΟΧΙ στους Γερμανούς κατακτήτες και την λαμπρή γιορτή του Άι Δημήτρη προστάτη και πολιούχου της Θεσσαλονίκης μας.
Τύχη καλή το έφερε να πέσει στα χέρια μου ένα τρυφερό παιδικό βιβλίο που με τον γλυκό τίτλο του «Μια σιροπιαστή ιστορία» προσκαλεί τον αναγνώστη να ταξιδέψει στην όμορφη Θεσσαλονίκη και μέσα από την ιστορία ενός μικρού παιδιού του Νικόλα να νοιώσει υπερηφάνια για την απελευθέρωση της Πόλης από τους Τούρκους.
Παραμονή του Αγίου Δημητρίου και όλοι είναι απασχολημένοι με τις προετοιμασίες. Η γιαγιά φτιάχνει γλυκά για την γιορτή του παππού Δημήτρη, γλυκά για τα γεννητούρια μα και γλυκά για την πολυπόθυτη απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους. Οι κοπέλες στη γειτονιά έχουν πάρει τόπια ύφασμα λευκό και γαλάζιο και ράβουν ελληνικές σημαίες. Ο Άι Δημήτρης με τον ερχομό του θα φέρει και την λευτεριά.
Το βιβλίο είναι γραμμένο σε γλώσσα ζωντανή που φέρνει μια γλυκιά νοσταλγία για όλα εκείνα τα απλά, καθημερινά που γέμιζαν και ομόρφαιναν τη ζωή μας και που εξαφάνισε ο μοντέρνος και απρόσωπος τρόπος ζωής. Η παρουσία του παππού και της γιαγιάς μας θυμίζει ότι η οικογένεια είναι ότι πολυτιμότερο για τον άνθρωπο. Τέλος η ιστορία είναι δεμένη γύρω από την ελληνική κουζίνα που νοστίμιζε τη ζωή των ελλήνων πριν το απρόσωπο και μαζικό φάστ φούντ κατακλύσει την ζωή μας.
Η εικονογράφηση ζωντανή, με λαμπερά χρώματα δένει αρμονικά το κείμενο προσφέροντας ζωντανές παραστάσεις μιας άλλης εποχής που τα παιδιά μας πρέπει να γνωρίσουν.
O μπακλαβάς μάτια μου
μοιάζει με τη Θεσσαλονίκη.
Σαράντα στρώσεις φύλλο και καρύδι,
βούτυρο ευωδιαστό, μέλι και ζάχαρη,
κανέλα και γαρίφαλο.
Σε ξελογιάζει !
Mόνο να ευχόμαστε
τούτη την ώρα
να μπούνε γρήγορα
οι Έλληνες στην πόλη νικητές
μη κι έχουμε φασαρίες
και τότε γίνει κιουνεφές,
που θα πει καταΐφι,
ανάκατο και μπερδεμένο.
Υπεύθυνη βιβλιοπαρουσίασης: Δρ. Πηνελόπη Μωραΐτου, εκπαιδευτικός, συγγραφέας
|
Συνάξεις νέων στην Αίγινα και στο Αγκίστρι
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΥΔΡΑΣ, ΣΠΕΤΣΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΝΗΣ
ΑΡΧΙΕΡΑΤΕΙΑ ΑΙΓΙΝΗΣ
Την Κυριακή 7 Οκτωβρίου άρχισαν οι συνάξεις νέων στις ενορίες των νήσων Αιγίνης και Αγκιστρίου, και στο κέντρο νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως μας, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλεως Αιγίνης (οδ. Αγίας Θεοδώρας 6). Η τοπική Εκκλησία προσκαλεί τους νέους κοντά της, προκειμένου να τους συνδέσει με το πρόσωπο του Χριστού μας. Το μόνο πρόσωπο που ξεκουράζει και δίνει λύσεις στους δύσκολους καιρούς μας.







